تبليغاتX
زندگیم دوست دارم
عاشقتم.... همین...
 
من عشق را در تو

               تو را در دل

                  دل را در موقع تپیدن

و تپیدن را به خاطر تو دوست دارم .

من غم را در سکوت

               سکوت را در شب

                      شب را در بستر

و بستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم .

 

من بهار را به خاطر شکوفه هایش

                       زندگی را به خاطر زیبایی اش

و زیبایی اش را به خاطر تو دوست دارم .

 


  تمام زندگیم تقدیم به کسی که عاشقانه دوستش دارم ...   
  تمام احساسم هدیه به گلی که نهایت عطر و زیبایی زندگیمه ... 
  تمام وجودم با تمام عاشقیم فدای عشقی که همدمه زندگیمه...  

 

عاشقتم ... ،   همین  ...

 

                                     

+ نوشته شده در  چهارشنبه 22 اسفند1386ساعت 18:20  توسط وحید | 
اگه بچه بودم

 
 
کاش یه بچه بودم و تو عالم بچگی داد میزدم که من دوستت دارم و
.... میخوام که برای خودم باشی
کاش یه عروسک بودی که قسمت من میشدی ... مطمئنا نمیذاشتم
که دست کسی به تو برسه و تو قلبت بشینه
خودم برات قصه می گفتم ... خودم برات لباس میدوختم و کفش میخریدم
تازه ... اگه تو ویترین مغازه هم میدیدمت انقدر گریه میکردم تا مامان تورو برام بخره
.
.
.
.... کاش الان هم بچه بودم
چون میخوام داد بزنم یکی اینو به من ببخشه
یه جوری بشه .... یه اتفاقی بیفته که سلام هارو بی پاسخ نذاری
معنی خدانگهدارم رو بفهمی
و .... برای خودم بشی
 www.hamtaraneh.comارزش زندگی www.hamtaraneh.com
 

 

 

تحمل کردن زيباست اگر قرار باشد روزي به تو برسم

انتظار اسان است اگر قرار باشد دوباره تو را ببينم

زندگي شيرين است اگر قرار باشد مزه ي دستان تو را بچشم

مشکلات حل مي شود اگر قرار باشد روزي به پاي تو بميرم

اشک ها همه به لبخند تبديل مي شود اگر قرار باشد تو را يک بار ببوسم

و لبخند ها دوباره به اشک فقط اگر ببينم خيال رفتن داري

اما بدان دوستت دارم از پشت اين همه فاصله از پشت اين همه حرف

 
زندگی، ارزش آنرا دارد که به آن فکـر کنی.
زندگی، ارزش آنرا دارد که ببویی اش چوگل، که بنوشی اش چوشهد.
زندگی، بغض فـروخورده نیست.
زندگی، داغ جگــــر گـــوشه نیست.
زندگی، لحظه دیدار گلــی خفته در گهــــواره است.
زندگی، شوق تبسم به لب خشکیده است.
زندگی، جـــرعه آبی است به هنگامه ظهـــر در بیابانی داغ.
زندگی، دست نوازش به ســر نوزادی است.
زندگی، بوسه به لبهای گلی است که به شوقت همه شب بیدارست.
زندگی، شـــوق وصال یار است.
زندگی، لحظه دیدار به هنگامــــــه یاس.
زندگی، تکیه زدن بر یــار است.
زندگی، چشمه جــوشان صفا و پاکـــی است.
زندگی، مـــوهبت عرضه شده بر من انسان خاکـــی است.
زندگی، قطعه ســـرودی زیباست که چکاوک خواند که به وجدت آرد به ســــرشاخه امید و رجا.
زندگی، راز فـروزندگی خورشید است.
زندگی، اوج درخشندگــــــی مهتــاب است.
زندگی، شاخه گلی در دست است که بدان عشق سراپا مست است.
زندگی، طعــم خوش زیستن است، شور عشقی برانگیختن است.
زندگی، درک چرا بودن است، گام زدن در ره آسودن است.
زندگی، مزه طعم شکلات به مذاق طفل است.
به، چقدر شیـــرین است.
زندگی، خاطــــره یک شب خوش، زیـــر نور مهتاب، روی یک نیمکت چـــوبی سبـــز، ثبت در سینـــه است.
زندگی، خانه تکانی است. هر از چندگاهی از غبار اندوه.
زندگی، گـوش سپردن به اذان صبح است که نوید صبـح است.
زندگی، گاه شده است خوش نیاید به مذاق.
زندگی گاه شده است که برد بیراهم.
زندگی، هر چه که هست، طعـــم خوبی دارد، رنگ خوبــــی دارد
 
www.hamtaraneh.com
 
 
 
www.hamtaraneh.com
 
 
طي شد اين عمر، تو داني به چه سان

پوچ و بس تند، چنان باد دَمان

همه تقصير من است، اين که خودم ميدانم

که نکردم فکري

که تامل ننمودم، روزي

ساعتي يا آني

که چه سان ميگذرد عمر گران؟

کودکي رفت به بازي، به فراغت، به نشاط

فارغ از نيک و بد و مرگ و حيات

همه گفتند: کنون تا بچه ست، بگذاريد بخندد شادان

که پس از اين دگرش، فرصت خنديدن نيست

بايدش ناليدن

من نپرسيدم هيچ

که پس از اين ز چه رو

نتوان خنديدن

هيچکس نيز نگفت: زندگي چيست؟ چرا مي آئيم؟

بعد از اين چند صباح، به کجا بايد رفت؟

با کدامين توشه، به سفر بايد رفت؟

من نپرسيدم هيچ، هيچکس نيز نگفت

نوجواني سپري گشت به بازي، به فراغت، به نشاط

فارغ از نيک و بد و مرگ و حيات

بعد از آن باز نفهميدم من، که چه سان عمر گذشت؟

ليک گفتند همه:

که جوان است هنوز، بگذاريد جواني بکند، بهره از عمر بَرَد، کام راني بکند

بگذاريد که خوش باشد و مست

بعد از اين نيز، بر او عمري هست

يک نفر بانگ برآورد که او

از هم اکنون بايد فکر آينده کند

ديگري آوا داد: که چو فردا بشود، فکر فردا بکند

سومي گفت: همانگونه که ديروزش رفت، بگذرد امروزش، همچنين فردايش

با همه اين احوال

من نپرسيدم هيچ

به چه سان دي بُگذشت؟

آن همه قدرت و نيروي عظيم، به چه ره مصرف گشت؟

نه تفکر، نه تعمق و نه انديشه دَمي

عمر بگذشت به بي حاصلي و مسخرگي

چه تواني که ز کف دادم مُفت

من نفهمدم و کس نيز مرا هيچ نگفت

قدرت عهد شباب، ميتوانست مرا تا به خدا پيش برد

ليک بيهوده تلف گشت جواني، هيهات

آن کسانيکه نميدانستند زندگي يعني چه؟

رهنمايم بودند

عمرشان طي شد

بيهوده و بي ارزش و کار

و مرا ميگفتند که چو آنان باشم

که چو آنان دائم، فکر خوردن باشم

فکر گشتن باشم

فکر تامين معاش

فکر ثروت باشم

فکر يک زندگي بي جنجال

فکر همسر باشم

کس مرا هيچ نگفت:

زندگي ثروت نيست

زندگي داشتن همسر نيست

زندگاني کردن، فکر خود بودن و غافل ز جهان بودن نيست

من نفهميدم و کس نيز مرا هيچ نگفت

و صد افسوس که چون عمر گذشت، معني اش فهميدم

حال ميپندارم، هدف از زيستن اين است رفيق

من شدم خلق که با عزمي جزم، پاي از بند هواها گُسَلَم

پاي در راه حقايق بنهم

با دلي آسوده

فارغ از شهوت و آز و حسد و کينه و بخل

مملو از عشق و جوانمردي و علم

در ره کشف حقايق کوشم

زره جنگ، براي بد و ناحق پوشم

ره حق پويم و حق جويم و بس حق گويم

آنچه آموخته ام بر دگران نيز نکو آموزم

شمع راه دگران گردم و با شعله خويش

ره نمايم به همه، گرچه سرا پا سوزم

من شدم خلق که مُثمِر باشم

نه چنين زائد و بي جوش و خروش

عمر بر باد و به حسرت خاموش 

اي صد افسوس که چون عمر گذشت معني اش فهميدم
 
 
 
www.hamtaraneh.com
 
 
 
+ نوشته شده در  شنبه 18 اسفند1386ساعت 10:31  توسط وحید | 
خوش به حال ...
 
خوش به حال آن مرد که در زندگیش تو راه بروی
خوش به حال مردی که برایش تو شیرین زبانی کنی
خوش به حال مردی که نگاه پاک و معصومانه تو هر روز به او خیره شود
خوش به حال مردی که دستهای قشنگ تو دکمه های پیراهنش را
باز کند ، ببندد ، تا لبهایت به نجوایی بخندند
حسرت دستهایت مانده به چشمهایم ، به خوابهایم ، به کش و قوس های تنم
در حسرت دستهایت پرپر میزنم
چقدر برایت قصه بگویم
چقدر ببوسمت ، نوازشت کنم  ، موهایت را نفس بکشم تا خوابت ببرد  ؟
چقدر نگاهت کنم ؟
نگاهت کنم تا خوابت ببرد
چقدر بی تو به تو فکر کنم ؟
 
              

سخاوت آن نیست که

آنچه را که من بیش از تو به آن نیاز دارم به من ببخشی

بلکه آنست که به من ببخشی آنچه را که بیش از من به آن نیاز داری...!؟

 
 
ما با مشکلات می جنگیم تا آسایش بیابیم
 
ولی وقتیکه آسایش یافتیم آن را غیر قابل تحمل می یابیم...!؟
 
اشتباه نیز جزئی از زندگی است
 
پس وقت خودت را تلف نکن
 
و خودت را به خاطر اشتباههای گذشته سرزنش نکن...!؟ 
 
هرگز نترس برای فاصله هایئی که میان
 
آرزوها ورویاهایت با حقایق وجود دارد
 
همانقدر که بتوانی رویایش را داشته باشی میتوانی انجامش دهی...!؟
 
هیچوقت میان بری پیدا نمیشود بسوی جائی که ارزش سفر را داشته باشد...!؟
تمام گنجشكان كه در نبودن تو مرابه باد ملامت گرفته اند تو را به نام صدا مي كنند...!؟

سفر زيباست

اگر مسافر در آخرين لحظات ،

نگاه تب دار خود را در چشم هايت جا بگذارد...!؟
 

شما نمي توني كسي را وادار كني كه دوستت داشته باشه

اما مي توني به كسي تبديل بشي كه دوستش دارن...!؟
 
 
 
وقتي اتفاقي برات مي افته

چه خوب چه بد به معناش فكر كن

در پشت هر اتفاقي منظوري نهفته است كه به ما ياد مي ده

چه طور بيشتر بخنديم و سخت گريه نكنيم...!؟
 
Click for Full Size View
 
 
+ نوشته شده در  شنبه 11 اسفند1386ساعت 16:18  توسط وحید | 
با سلام به همه دوستان ميخوام بازم يه ياد عشقم و براي اون بنويسم

 آخه امروز تولدش
آره تو اين روز تو چند سال پيش يكي تو اين شهر به دنيا اومد كه منو ديونه خودش كرده يكي كه نميدونم بگم كيه ولي ميدونم همه
 
كسه واسه من

از خدا براش آرزوي طول عمر بيشتر و آرزوي بهترين آرزوها براي
 
عزيزترين كسم

زندگيم دوست دارم

عشقم خیلی خیلی دوست دارم بد جوري دوست دارم
 

تو این روز طلایی تو اومدی به دنیا

وجود پاکت اومد تو جمع خلوت ما

تو تقویما نوشتیم تو این ماه و تو این روز

از آسمون فرستاد خدا یه ماه زیبا

عکس

سلام  جونم الهی قربونت بشم خیلی دوستت دارم از صمیم قلب تولدت مبارک  

 

عکس



آخر ای دوست نخواهی پرسید
که دل از دوری رویت چه کشید
سوخت در آتش و خکستر شد
وعده های تو به دادش نرسید
داغ ماتم شد و بر سینه نشست
اشک حسرت شد و بر خک چکید
آن همه عهد فراموشت شد
چشم من روشن روی تو سپید
جان به لب آمده در ظلمت غم
کی به دادم رسی ای صبح امید
آخر این عشق مرا خواهد کشت
عاقبت داغ مرا خواهی دید
دل پر درد من مشکن
که خدا بر تو نخواهد بخشید

بي تو سنگين مي زنه هواي سينم

با خيالت پشت پنجره مي شينم

اگه دنيا رو پيش چشام بيارن

غير تو هيچ كس و اين جا ندارم

هميشه گریه و تنهايي باهامه

بي تو بودن روز مرگ خنده هامه

اگه تو حسرت عشق تو بميرم

تقصير تو نيست اين از بخت سيامه

تقصير تو نيست اين از بخت سيامه

تو نباشي مي سوزه ريشه و ساقه ام

نمي تونه دل بسازه بي تو باغم

بزرگي و صبوري با وجود

آسمون سقف اتاقم

اگه از دوري تو مردم يه روزي

نكنه تنهايي چشم به در بدوزي

شكستني تر از گل مثل آيينه

كي مي گه به پاي عشق من بسوزي

كي مي گه به پاي عشق من بسوزي

بي تو سنگين مي زنه هواي سينم

با خيالت پشت پنجره مي شينم

اگه دنيا رو پيش چشام بيارن

غير تو هيچ كس و اين جا ندارم

هميشه گریه و تنهايي باهامه

بي تو بودن روز مرگ خنده هامه

اگه تو حسرت عشق تو بميرم

تقصير تو نيست اين از بخت سيامه

تقصير تو نيست اين از بخت سيامه

 

عشق                                      بيداد    من

باختن                  يعني                    لحظه                 عشق

جان                          سرزمين             يعني                        يعني

زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و

قمار                                                                                    مجنون

در                          عشق يعني ...                    شدن

ساختن                                                                                عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                      وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                يعني

  كودك                       زندگي

  يعني             زندگي

  عشق   يعني تو

تو يعني همه چي 

عشق                                         آميختن                                         افروختن

يعني                                 به هم          عشق                               سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                       كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                   بيشمار

 

  عشق                                 من

    يعني                           الاسرار

    كلبه                  مخزن

     اسرار     يعني

     عشق

هديه اي ناقابل تقديم به عشقم
از طرف من Bat


+ نوشته شده در  شنبه 4 اسفند1386ساعت 1:15  توسط وحید | 

چشمهايم را كسي به زور مي بندد ... چشمهايم را اگرببنديد پلكهايم بي وقفه تلاش خواهند كرد ... هيچ كس كورتر از آنكه نگاه نمي كند نيست ... پروانه بايد در باد رها باشد ... قفس جاي پرزدن ندارد اين را همه مي دانند ... تعجب من بارها از اين است كه ميان اعداد گيج شده اند بعضيها ... ! دلم پروانه اي در مشت ايشان است ..من به نقطه تحمل رسيدم و اينك پرواز كردن كم كم از ياد من خواهد رفت ... زيار انديشه هايم ،‌انگيزه هايم و اميدهايم دفن مي شوند در اين قفس ... خدايا پرواز را در حافظه ام حفظ كن تا روزي كه درهاي قفس را باز كنم و مشت گره كرده ايشان مرا به فضا پرتاب كند

 
رفتي اي مونس جان با غم هجران چه كنم
ارزوي دل من گشته به حرمان چه كنم

از فراق رخ تو دل شده زندان بلا
ارزو بس به دل گشته به زندان چه كنم

با تو بودم چو گل و شاد به باغ و به بهار
بي تو با افت پاييز و زمستان چه كنم

عهد و پيمان ز ازل بست دلم با دل تو
بعد از اين با دل بگسسته ز پيمان چه كنم

غم دل را همه دم مرهم و درمان بودي
بگذشت درد دلم از همه درمان چه كنم

به سفر رفته اي چون يوسف كنعان ز برم
گر نيايي به برم يوسف كنعان چه كنم

از فراق رخ تو ديده ي من گشته پر اب
بي تو من با دل و با ديده ي گريان چه كنم

رفته اي از بر ليلي تو مشو غافل از او
كه دو دستش شده كوتاه ز دامان چه كنم

 

 


 
تو هوای ِبغض ِ باغچه، تُو همون الهه هستی
 
که با دست مهربونت، زخم آینه ها رُ بستی
 
توی ِ قصّه ی شبونه، تو همون فرشته هستی
 
که تو تکرارِ هَراسَم، شبُ از پایه شکستی
 
تو همونی که می تونی،واس ِ من غزل بخونی
 
توی ِ دریای ِ نگاهت، قایِق عشقُ برونی
 
تو همونی که می خواستم،قصّه هام مالِ تو باشن
 
گلای باغچه می خواستن، که با دستای تو واشَن
 
تو همون پنجره هستی، که تو شعرام خونه داری
 
توی ِ فینال ِ محبّت، می دونم کَم نِمیاری
 
تو واسم زمزمه سازی، مثِه بارون واسِه دریا
 
تو همون لحظه ی نابِ، چیدنِ عشقی تو رؤیا
 
تو برام مایه ی شوقی، واسه رفتن تا ستاره
 
مَنُ پُر کن از ترانه، واسه پروازِ دوباره...

 


                     پشت یک شیشه ی دودی


                 پُشتِ یک شیشه ی دودی،دُو تا چشمِ نابُ پاکِ

                   که به حُرمت بزرگیش،سَر آسمون به خاک

         دُو تا چشمی که یه روزی،چش تو چشمِ آسمون داشت

       دستِ غیرت اُونُ برداشت،جاش دو تا شاخه نسترن کاشت

                دُو تا چشمِ خسته اما،خستگیش نَه از ندیدن

                  که تو اِنزوا نشستن،قصه ی دَغَل شنیدن

                 دُو تا چشم بسته اما،نه به دستِ جبرُ تقدیر

                   که به اختیار عشقش،دلُ کرده بندِ زنجیر

              دُو تا چشمِ ساکت اما،نه از اینکه گفتنی نیست

              روبروی ِ هَر یه حرفش،کشیدن تابلویی از ایست

               دو تا چشم دل سپرده،نَه به دنیا نَه به رنگش

                  که به عشقِ بیکرانُ،به دلُ نوای ِ چنگِش

               پُشت اُون شیشه ی دودی،حالا بارونِ سِتارَس

                واسه معنا شُدنِ عشق،فُرصتِ شعرِ دوبارَس

              پشتِ اُون شیشه ی دودی،دُو تا چشم بی فروغِه

               اما جشن ِ عشقِ چشما،با فرشته ها شلوغِه

           پشتِ اُون شیشه ی دودی،دُو تا چشم آشنا هست

              که دلم دخیلِ عشقُ،به ضریحِ اُون چشا بست

        پشتِ اُون شیشه ی دودی،دُوتا چش نَه،دُو تا دل هست

              عطرِ سبزِ صحنِ دِلها،کرده آسمونُ سَرمست

               پشتِ اُون شیشه ی دودی،حالا مائیمُ ستاره

                  اُون ستاره یادگاره، تا یِه تابش دوباره...

 

 

 

 

 من خواب ديده ام که کسي مي آيد

من خواب يک ستاره قرمز ديده ام

و پلک چشمم هي مي پرد

و کفشهايم هي جفت مي شوند

و کور شوم

اگر دروغ بگويم

من خواب آن ستاره قرمز را

وقتي که خواب نبودم ديده ام

کسي مي آيد

کسي مي آيد

کسي ديگر

کسي بهتر

من پله هاي پشت بام را جارو کرده ام

و شيشه هاي پنجره را هم شسته ام

کسي مي آيد

کسي مي آيد

کسي که در دلش با ماست در نفسش با ماست در صدايش با ماست

کسي که آمدنش را

نمي شود گرفت

کسي از باران از صداي شرشر باران از ميان پچ و پچ گلهاي اطلسي

...من خواب ديده ام

فروغ فرخزاد



 

+ نوشته شده در  دوشنبه 27 شهریور1385ساعت 18:17  توسط وحید | 

وقتی عاشق زندگی هستيد
از ديد يک عاشق به دنيا نگاه می کنيد.
وقتی با ديد عشق همه چيز را بنگريد،
متوجه زيبايی در هر چيزی می شويد،
و در هر لحظه دستخوش تعجب و شگفتی شده،
عشق را در همه چيز جستجو می کنيد
                                        
                               

 

رهگذر عاشق

از روزگار دلم گرفته
از این تکرار دلم گرفته
دلم می خواد گریه کنم
بارون ببار دلم گرفته

برای گم کردن خویش
رها شدن از کم و بیش
برای در خود گم شدن
جدا از این مردم شدن

بهانه ی گریه می خوام
بهانه ی فریاد زدن
بیا تو باش ای مهربان
بهانه ی گریه ی من

از روزگار دلم گرفته
از این تکرار دلم گرفته
دلم می خواد گریه کنم
بارون ببار دلم گرفته

از من دیگه هیچی نمونده
یه قصه ام صد باره خونده
امروز هوا هوای گریه س
گونه هامو بارون پوشونده

ابر غمم بارون نمی شه
درد سکوت درمون نمی شه
بخون برام از پشت شیشه
درد سکوت درمون نمی شه

از روزگار دلم گرفته
از این تکرار دلم گرفته
دلم می خواد گریه کنم
بارون ببار دلم گرفته

 

 امشب و یادتون نره همدیگه رو فراموش نکنید برای همدیگه آرزوهای قشنگ بکنیم وقتی برای دوستت آرزو می کنی مطمئن باش اونم برای تو آرزو میکنه در ضمن مریضا رو یادتون نره

 


الهی
نظر خود بر ما مدام کن
و به وقت رفتن بر جان ما سلام کن
الهی

می دانی که ناتوانم پس از بلا برهانم
الهی
قصه به این درازی ! من در یافتم به بازی
الهی

بر آن روز می خندم که یافته می جستم
دل و دست از دانش نشستم به نا بینایی می نگرستیم
به مردگی می زیستیم
الهی
نا دیده و ناجسته حاصل ! ای جان و دل را زندگانی و منزل
از پیش خطر و از پس نیست راهی
بپذیر که جزدوستی توام نیست پناهی
الهی
اکنون چون بر من است تاوان
آفتاب صدق و صفت بر من تابان
که بشر از شرک جستن نتوان
و به نجاست نجاست شستن نتوان
الهی
تو غیب بودی و من عیب بودم
تو از غیب جدا شدی من از عیب جدا شدم
الهی

میپنداشتم که ترا شناختم
اکنون آن پنداشت و شناخت را در آب انداختم
الهی
در ملکوت تو کمتر از مویم
این بیهده تا کی گویم
الهی
نه نیستم نه هستم ن بریدم و نه پیوستم . نه به خود میان بستم
لطیفه ای بودم از آن مستم. اکنون زیر سنگ است دستم
الهی
همه شادی ها بی یاد تو غرور است و همه غم ها با یاد تو سرور است
الهی
بنیاد توحید ما را خراب مکن و باغ امید ما را بی آب مکن

 


 
 
 
هنگامی که عشق به ما اشاره میکند باید ‌از پی‌اش رفت هرچند راهش سخت و ناهموار باشد.
هنگامی که بال‌هایش بروی ما گشوده میشود باید ‌تسلیمش شد، گرچه ممکن است تیغ نهفته در میان پرهایش مجروح‌مان کند.
وقتی با ما سخن می‌گوید باورش کنیم،‌ گرچه ممکن است صدای رویاهاتان را پراکنده سازد،‌ همان گونه که باد شمال باغ را بی‌برگ می‌کند.
زیرا عشق همانگونه که تاج بر سرمان می‌گذارد، ‌به صلیبمان می‌کشد. همان گونه که از قامت‌مان بالا می‌رود و نازک‌ترین شاخه‌هامان را که در آفتاب می‌لرزند نوازش می‌کند، ‌به زمین فرو می‌رود و ریشه‌هامان را که به خاک چسبیده‌اند می‌لرزاند.
عشق، ما را همچون بافه‌های گندم برای خود دسته می‌کند.
می‌کوبد تا برهنه‌کند.
سپس غربال‌ نموده تا از کاه جدامان نماید و سپس آسیاب‌مان می‌کند تا سپید شویم و ورز می‌دهد تا نرم شویم و آنگاه ما را به آتش مقدس خود می‌سپارد تا برای ضیافت مقدس هستی بهترین هدیه باشیم


 

 با دلي تنگ به جبران گناهي كه نكردم
 
                        گريه ها كردم و بر اتش دل اشك فشاندم
 
                         ناگزير اشك فشان غمزه از كوي تو رفتم
 
                          نا اميدانه ز دل اه غريبانه كشيدم
 
                           تا به سوگ دل تنها شده مستانه بگريم
 
                         نيم جان پيكر خود بر در ميخانه كشيدم


 

 دوستت دارم
بی کسی رو برای سکوتش دوست دارم
سکوت رو برای آرامشش دوست دارم
و آرامش رو برای داشتن تو دوست دارم
و تو رو برای عشقت دوست دارم
عشقت رو برای به تو رسیدن دوست دارم
عشقت رو ، وجودت رو دوست دارم
ولی شاید تو ..........
منو دوست نداشته باشی
شاید ........
باید ........
حتما .......
احتمالا ......
وقتی که تو نیستی کدومش رو باور کنم
وقتی تو حرفام رو نمی شنوی
وقتی دوست داری جای من
جای من سکوت و تنهایی باشه
ولی باز می گم سکوتت رو
آرامشت رو ، عشقت رو
خودت رو دوست دارم و خواهم داشت
چشم تو چشمم وایسادی و
خیلی راحت بهم گفتی خوش آمدی
می دونی بهت چی گفتم
گفتم می رم ولی یادت باشه که خیلی راحت منو رهای کردی

 

  زيبا ترين گل با اولين باد پاييزي پرپر شد. با وفاترين دوست به مرور زمان بي وفا شد. اين پرپر شدن از گل نيست از طبيعت است و اين بي وفايي از دوست نيست از روزگار است

****
خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه ... مي باره و مي باره و ... اينقدر مي باره تا آبي شه ... ‌آفتابي شه ...!!! کاش ... کاش مي شد مثل آسمون بود ... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي ... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده
***
نمي بخشمت .... بخاطر تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي .... بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي .... نمي بخشمت .... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... .. بخاطر احساسي كه برايم پرپر كردي ..... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي ..... بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي .... و مي بخشمت بخاطر عشقي كه بر قلبم حك كردي
***
 

 

 

 اي كاش مي شدكه آنقدرخوب بود كه فرصت خوب بودن را ازديگران گرفت،
 
و اي كاش مي شد كه آنقدر از بديها دور مي شديم كه ديگر هيچگاه دست نا زيباي بديها به ما نمي رسيد،
 
چرا كه من هنوز باور دارم كه مي توان بهتر زيست. در راه متعالي شدن شرط اول قدم آنست كه باران باشيم، باران با سخاوتي كه هم بر كويرمي بارد و هم در دشت سرسبز،
 
آري اينگونه مي توان بهتر زيست ،عاشق تر ماند، شاعرتر شد و در نهايت جاودانه شد.
 

 
زندگی بدون عشق، ‌به درختی می‌ماند بدون شکوفه و میوه.
عشق بدون زیبایی، ‌به گل‌هایی می‌ماند بدون رایحه و به میوه‌هایی که هسته ندارند ...
زندگی، ‌عشق و زیبایی، ‌یک روح‌اند در سه بدن که نه از یکدیگر جدا می‌شوند و نه تغییر می‌کنند.
پس همواره در به روی عشق بگشاییم.
 

 

 
لبخند اقاقيست
 شايد
يا كه زمزمه ي مبهم ماه
شايد راز نهان در لطافت بنفشه باشد
شايد شعور درك بهار يا بودن حيات در رگ خشك زمستان
چگونه باشد
كجا برود
از كجا ، در كجا، به كجا
ذهن من
اين توسن پر همت لجوج
اين تند باد ويرانگر عجول
من به نگارستان وجود رفتم
سيبي روي درخت باغ اشراق عشوه ميكرد
چيدم
رمز بودن ، دانستن نبود
رمز بودن ، آموختن بود
كه چگونه بايد بودن را خواند
بودن داشتن كتاب نيست
بودن آموختن چگونه خواندن است
عشق داشتن رمز شكيباييست
و خدا ،
سرابي دعوت كننده
رفتن و نرسيدن ، و رسيدن و شگفتي
كه تعريف ، تعريف نيست
واژه واژه نيست
آنجا كه قانون باشد ، قانون قانون شكني آسان است
آسمان ، اگر لطفي براي روز تولد اشكم داري
بياموز ، چگونه بيانديشم
من از تو معجزه نميخواهم
كه همين گفتن تنهايي من ، معجزه است




FOR YOU

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 8 مرداد1385ساعت 11:53  توسط وحید | 

    سراب
  نه در بیابانم
      نه تشنه ، اما ...
  سراب می بینم
                    گیج، سردرگم
                             نمی دانم...
  به هر سو که می نگرم
  تو را می بینم !
        رحم کنید دیدگان من
                  بر دل تنگم رحم کنید .
  اشک هایم فاصله ی بین چشمهایمان را فریاد می کند.
 

 

مادر

مادرم، مادرم .........
                  موج نگاهت را می نویسم.........
                                                  عاشقانه ، جاودانه
                                                                       مهربانم ، نازنینم         
                                                                                             همدم اسرار من
 
یادش بخیر شب های تنهاییم
                      که بغض درگلویم  جایی را از ان خود می کرد
                                                         از سوی دیگر اشک بر روی گونه هایم جاری می گشت   
و توبا نگاه پر زمهرت اشکها را با لبخند مبدل می ساختی
 
یادش بخیر خاطراتم
                         خاطرات کودکیم
 
یادش بخیر
             دستهای  نرم و لطیفت  
                                        که بر گیسوانم می کشیدی
                                                                      وبا اوای دل انگیزت
                                                                                                لالایی شب می خواندی
 
ای کاش امروز می توانستم
                         به اعماق دریا ها سفر کنم
                                                    صدف ها را برچینم
                                                                        از انها برایت گوشواره ای سازم
                                                                                           سپس بر گوش هایت بیاویزم  
وای کاش می توانستم
                      به دور ترین کهکشانها سفر کنم
                                                           ستارگان را برچینم
سپس تک تک انها را بر گیسوانت بیاویزم.
 
و ای کاش پرنده ای بودم
                     می توانستم بر فرازاسمانها  پرواز کنم
                                                 اسمانهایی که در ان حرفها و صداها باهم دوست می شوند
 وواژگان عشق ظاهر می شوند
                                 وسپس واژگان با هم اشتی می کنند        
وسرانجام حرف ها ، صداها وواژگان یکباره می گویند :
 
 
مادر دوستت دارم
 
 

 

 

 اندازه هائ گمشده
در صفحه ئ مچاله ئ ثانيه ها
تورا سپيد و زيبا
به سايه ام گفته ام
عاشقم به يك دليل ساده
كه تورا به من مئ رساند
ومرا به خودم
چشم هايت
اطراف قافله ئ نفس هائ من است
ومن تورا
از روزنئ كه من مئ گشايد باد يافته ام
با نفسئ كه قاصدك هائ خفته ام را
پرواز مئ دهد
بئ گمان به جست و جوئ توام
ستاره ئ پرعشقئ كه
هرشب مشتئ ستاره
بردامن شب مئ پاشد
تا به سادگئ تحقير نشود
درهياهوئ اندازهائ گمشده
وحل مئ شوم در شبئ دل انگيز
در جا مه پروصله ئ خاطره ها

 

اگر سهم من از اين همه ستاره فقط سوسوي غريبي است، غمي نيست. همين انتظار رسيدن شب برايم كافيست

         **********************************************

آبي تر از آنيم كه بي رنگ بميريم از شيشه نبوديم كه با سنگ بميريم تقصير كسي نيست كه اينگونه غريبيم شايد كه خدا خواست كه دلتنگ بميرم

 **********************************************            

از بهار پرسيدم عشق يعني چه؟گفت تازه شكفته ام هنوز نميدانم از تابستان پرسيدم عشق يعني چه؟گفت درگرماي وجودش غرقم نميدانم از پاييز پرسيدم عشق يعني چه؟گفت در هزار رنگ آن باخته ام نميدانم از زمستان پرسيدم عشق يعني چه؟گفت سرد است و بي رنگ

 **********************************************

غربت ديرينه ام را با تو قسمت مي كنم تا ابد با درد و رنج خويش خلوت مي كنم رفتي و با رفتنت كاخ دلم ويرانه شد من در اين ويرانه ها احساس غربت ميکنم

********************************************* 

شکست عهد من وگفت هر چه بود گذشت به گريه گفتمش آري وچه زود گذشت بهار بود وتو بودي وعشق بود و اميد بهار رفت و تو رفتي و هر چه بود گذشت

**********************************************

متين ترين كلمه "عشق" است. جذاب ترين كلمه "آشنايي" است. پاكترين كلمه "وجدان" است. تلخترين كلمه "جدايي" است. زشترين كلمه "خيانت" است. سخت ترين كلمه "تنهايي"بد ترين كلمه "بي وفايي " است

          **********************************************   

ديگه باورم شده تنها شدم
هيچكي نيست دست توي دستام بذاره
ديگه آرزوم اينه ببينمت سر رو شونه هات بذارم دوباره
هر شب خوابتو مي بينم اما تو رفتي و برنمي گردي مي دونم
خواستي كه فراموشت كنم ولي
اينو از دلم نخواه نمي تونم
مي دوني تنها شدن حقم نبود
مني كه هميشه عاشقت بودم
تو برو سفر فراموشم بكن اما من هميشه عاشق مي مونم
با تو بودن فقط تو خواب و خيال
رفتي از پيشم هنوزم رفتنت واسم سواله
رفتي سفر با رفتنت سوختم و خاكستر شدم
خواستم كه از يادم بري رفتي و عاشق تر شدم
درد رفتن هنوزم يه عذابه سينه سوزه
يكي هست به انتظارت چشماشو به در بدوزه
اگر تنهام بذاري ميميرم و يه روزي سر به بيابوون مي ذارم
بذار تا همه بدونن عاشقم بدونن جز تو كسي و ندارم
مي دوني تنها شدن حقم نبود
 
+ نوشته شده در  دوشنبه 2 مرداد1385ساعت 1:17  توسط وحید | 

تلاش نکن که زندگی را بفهمی
زندگی را زندگی کن

تلاش نکن که عشق را بفهمی 
عاشق شو
 
و چنین است که خواهی دانست 

این دانستن حاصل تجربه توست
 

 

از وقتی سقف خانه مان چکه می کند از باران بدم می آید..
از وقتی مادرم پای دار قالی مرد از قالی بدم می آید
از وقتی برادرم به شهر رفت و دیگر نیامد از شهر بدم می آید
از وقتی پدرم شبها گریه می کند از شب بدم می آید
از وقتی دستان آن مرد سرم را نوازش کرد و بعد به پدرم سیلی زد از دستهای مهربان بدم می آید..
از وقتی خواهرم پاهایش زیر گرمای آفتاب تاول می زند از آفتاب بدم می آید
از وقتی سیل آمدو مزرعه را ویران کرد از آب بدم می آید
و تنها خدا را دوست دارم!!!
چون او باران را فرستاد تا مزرعه مان خشک نشود!!!
چون او شب را می آورد که اشک های پدرم را هیچ کس نبیند!!!
چون او مادرم را برد پيش خودش که او هم گریه نکند!!!
چون او به برادرم کمک کرد که برود تا آنجا خوشبخت تر زندگی کند!!!
چون من دعا کردم و می دانم دستهای آن مرد را که به پدرم سیلی زد فلج خواهد کرد!!!
چون او آفتاب را فرستاد تا مزرعه جوانه بزند!!!
چون او سیل را جاری کرد تا گناه انسان را از زمین بشوید!!!
و من تنها خدا را دوست دارم...

 


 

 

وقتی شب آرام آرام به خلوت خاموش من پا می گذارد..........
و من در ستاره باران خدا ستاره تو را ندارم ...
حضور آرامت مدتهاست در کنارم نیست.... لبخند شیرینت  را ندارم ......
وقتی دلتنگ تو ام اما چشمانت نیست تا بیقراریم را در خود گم کند
وقتی ماه رویت در تاریکی این شبها بی فروغ است  
وقتی رقص گیسوانت را در سر انگشتانم ندارم
وقتی نوازش دستان مهربان و گرمت را ندارم
وقتی نگاه معصو مانه ات را برای همیشه به خاطره ها سپرده ام
وقتی تنهای تنهایم و یاد تو تنها مهمان شبهای بی صبح من است  
من می مانم و یاد تو  و دلی پر درد .....
سفره ای از عشق و غزل.... و شمعی که به یاد چشمان
روشنت تا صبح می درخشد
در خیالم .... برایت کلبه ای در سبزترین خلوت دنج خدا می سازم ...
و با خواهش نگاهم تو را به این ضیافت عاشقانه می خوانم 
به دستان لطیف و کوچکت هزاران بوسه می زنم
نیاز دلم را با ناز نگاهت پیوند می زنم هزاران گلبرک شقایق را نثار لبخند 
نگاهت می کنم
و با تو تا اوج آبی عشق پر میکشم   
با ز هم هوا پر از شعر و غزل و قاصدک است
تو را می خوانم
غزل های خاموش دلم را بی دغدغه تا بلندای وجود فریاد میزنم :
دوستت دارم..... دوستت دارم....... دوستت دارم

 

  با ... برزخ !!!
 
می توانم براحتی
خاطره تو را
در دوردست ترين بی نهايت
زير خروارها فراموشی
دفن کنم !.
 
 
 
Walking Dog 

 
!آنقدر شکست میخورم تا راه شکست دادن را بیاموزم
((پیتر کبیر))

                           
 
دوست دارم خوشکلم        
I Love You Card   

                  
 

كا ش مي گفتي چيست  آنچه از چشم تو تا عمق  وجودم جاريست!! !!...   
                   چگونه  باور كنم نبودنت را،  نديدنت را ؟
 مگر مي توان بود و نديد ؟       مگر مي توان گذاشت و گذشت؟
                       مگر مي توان احساس را در دل خشكا ند؛  سوزاند ؟؟؟
                      چه بي صدا رفتي

چه بي اميد رها كردي،
                                                                                                                                
                    دل را ، آرزو را، حرف را
   از بلبلك هاي باغ سراغت را گرفتم
                                                                               خبري نداشتند
                        و خنديدند به حال زار من
                                                         كه چگونه

از نيامدنت، نپرسيدنت  و خبر ندادنت ، گرفته و نا توان است
          آري  آنها نيز نفهميدند كه بي تو چگونه سركنم زندگي را................


                   

+ نوشته شده در  دوشنبه 12 تیر1385ساعت 10:32  توسط وحید | 

آدمها مثل رودخانه ميمانند
آدمها رودخانه هستند
و حسادت فصلي از سال
حسادت چهره اي زشت از رودخانه ي وحشي آدمهاست
كه با تند آب و سيل ، هر چه ساختند را ويران ميكنند
و در آن خشم ويرانگر اهريمني
در آن حس مبتذل بي معنا
جايي نيست كه بيانديشي
آيا گلي كه در باغ دلي كاشته بودم نابود كردم؟
چند مي ارزد؟ غرور از كشتار شخصيت جوانه هاي محبت؟
كاش حسادت ميمرد
حسادت ماده شغالي است پير ، آبستن نوزادي زيبا رو و زشت انديش
حسادت نفرت ميزايد
حسادت حقارت ميزايد
حسادت از لحظه هاي آبي، ساعتهاي مبتذل بي شرفي ميسازد
حسادت انسانيت را در ذهن و احساس را در قلب ميكشد
آدمها كاش چشم هايشان را باز كنند
آدمها كاش از زور حسادت تب نكنند
تب كنند ، براي آنها كه برايشان ميميرند
تب كنند از داغ عشق ، از داغ محبت
آدمها كاش لبخند بزنند! كه آسانتر هم هست از خشم
آدمها كاش چشمهايشان هر روز چند لحظه كور باشد
تا با چشم دل ببينند
كم ... اما ببينند
آدمها كاش به طراوت باغ همسايه رشك نبرند
به جاي خشكاندن باغ همسايه ، باغ خود را آباد كنند
كاش براي خوب بودن قانوني جز بد كردن ديگران بنا كنند
كاش باور كنند ، بهترين ها ، در بدترين ها نهفته

 

FOR YOU (S.H)

 

 

 

 تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ...

تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم ...

تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا....

 در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد 


یادمان باشد اگر شاخه گلی چیدیم وقت پرپر شدنش سوزو نوایی نکنیم
یادمان باشد سر سجاده عشق جز برای دل محبوب دعایی نکنیم
یادمان باشد ازامروزخطایی نکنیم.گرچه درخود شکستیم صدایی نکنیم

 
 
سخته یکی بهت بگه ستاره شو بچینمت
یه کم که بگذره بگه دیگه نیا ببینمت
  

 


 
 

وقتی قرار عمر عشق سربرسه
بهتره قصه به آخر برسه
بهتره که دورنریزی اشکاتو
بهتره هدرندی گریه هاتو
وقتی قرارعاشق تنها بشی
بهتره که دیگه ازدل نباشی
می رمُ خط میکشم رواسم تو
میرمُ باطل میشه طلسم تو
وقتی قرارعشق بشه یه خاطره
بهتره خاطره ازیادم بره
حس میکنم که دیگه وقت رفتنه
جاده مثل سایه دنبال منه
وقتی آدم توعاشقی بد میاره
وقتی که هیچکسی و دوست نداره
بهتره که دورنریزی اشکاتو
بهتره هدرندی گریه هاتو
توباید یاد بگیری که عشق چیه
بدونی عاشق چشم برات کیه
وقتی قرار عمر عشق سربرسه
بهتره قصه به آخر برسه


 


  عشق و محبت را نمي‌شود بر كسي تحميل كرد.
 
 كسي را نمي‌توان به زور وادار نمود كه چيزي يا كسي را قبلا دوست داشته باشد.
 
عشق پديده‌اي معنوي و روحي است و بايد آن را به حال خود رها كرد تا معشوق خود را انتخاب كند.
 
 
هستند کسانی که با احساسات خود کنار می‌‌آیند و هستند کسانی که با همین احساسات می‌‌جنگند- ولی هر دو اسیر احساسات خواهند ماند.
 
باید از دایره این پیوند رها گردیم. باید تماشاگر باشیم و تنها یک ناظر .
 


 



 

بايد سفر کنم ؛ اما  ...  
                              
آن شب دوباره غصه ي تنهايي ، از اشک هاي چشم تو پيدا شد
بغض نگاه غمزده ي باران ، در ساحل نگاه تو دريا شد
آن شب دوباره دست و دلم لرزيد ، شوري عجيب در دل من گل کرد
شوري شبيه شعر و شب شبنم ، از لابه لاي پنجره پيدا شد
يادش به خير آن شب پر احساس ، مانديم و عاشقانه غزل خوانديم
اما دريغ ! رفتي و آن احساس ، افسانه ي تمام غزل ها شد
تا شهر چشم هاي تو راهي نيست ، تا شهر آب ، آينه و باران
شهري که پلک هاي پر از مهرش ، با غنچه هاي پنجره ها وا شد
در واپسين يک شب نم خورده ، از کوچه هاي شهر ، گذر کردم
اما تو را نيافتم و يادت ، در کوچه هاي شهر ، معما شد
بايد سفر کنم به تو اما نه ... ديگر به تو نمي رسم اي رويا
حالا بيا ببين که دلم بي تو ، در غربت نگاه ، چه تنها شد

دلم بي تو ، در غربت نگاه ، چه تنها شد

 


 

هزار کوچه فاصله
 
تمام عمر ، يک نفس دويده ام به پاي تو
نمي رسم به پاي تو ، نمي رسي به پاي من
من اين طرف ، تو آن طرف ، هزار کوچه بين ماست
من اين طرف به ياد تو ، تو نيمه ي جداي من
چه قدر چشم هاي تو براي من مقدس است
بيا ! دلم براي تو ... نگاه تو براي من
دوباره من براي تو غزل سروده ام بيا
بيا که دوست دارمت ، غريب آشناي من

من و تو ساقه ی یک ریشه هستیم

نهال نازک یک بیشه هستیم

جدایی مان چه بارآور! بنگر!

شکسته از دم یک تیشه هستیم

نگاهت سایه بان بود و گم شد

دو چشمت آسمان بود وگم شد

به زیر آسمان در سایه ی تو

جهان در دیدگانم بود و گم شد

 



شبی غمگین غمی سنگین و فرهادی ملول از دوری شیرین
 
رخی زرین     که شد زنگین ز فقدانه محبت اندر این خشکسالی دیرین
 
چه رنج آور     غم مادر      و اطفالی که در تقدیر این خانه شدند پرپر
 
چه درد آور      خیال سر        که پایان میدهدغم را زنی با شهرت همسر
 
از آن بد تر      حیات آدمی دیگر ومردم منتظر تا بنگرند نقش جدید طفل بازیگر
 
چرا مادر  چرا همسر  چرا آن طفل بازیگر     ز آتشهای بخت من شوند انبوه خاکستر
 
کنم زاری    زدشواری   که بابائی نبوده اهل دین داری
 
چه اجباری    که بیماری مرض را میکند بر کودکش ساری
 
پدر مجبور    کمی هم کور چرا کودک شود از رنج او رنجور
 
کسی از دور خورد انگور  چرا نسلی شوند از شرب او مسکور
 
شب ابری  و  بی صبری     چرا یا رب به من دادی چنین ره توشه جبری
 
نه هم رازی    نه همسازی      قضاوت را چگونه میکند بر آدمی قاضی
 
نمازی را    شود راضی        که صد رحمت به آن طفلی که با گل میکند بازی
 
یکی هموار  یکی دشوار       برایش زندگی در پشت این دیوار
 
تعجب وار     عاجز وار      نگاهت می کنم یا رب به امید رهایی از فشار سخت این آوار.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 8 تیر1385ساعت 11:55  توسط وحید | 

نمي دانم چند شب و چند

نمي دانم چند شب و چند روز است كه من بي خبرم .... .... چند صبح گذشت و چند خورشيد به افق پيوست كه من در انديشه هاي خويش سر در گريبان تنهايي ميان لبخند و تكرار غوطه ورم .... چند شكوه جا مانده ؟ .... يادم نيست ! دلم براي تك تك نگاههاي سبز تنگ مي شود .... من ،‌شيفته تازگي و هراسان از غار تنهايي ،‌ دست به سوي كليد نگاهي دراز كرده ام كه رمز تمام قفلها را داشته باشد ... راستي خيال است اين يا وهم ؟ اميد است يا سراب ؟ نمي دانم ... هنوز پس از عبور از تمام جاده هاي نفرت و فريب ،‌ زشت و زيبا ،‌دروغ و حقيقت همچنان تازه تر از نسيم بهاريست دلم ... و به خود مي بالم كه شيفته زاده است مرا خالق جهان آفرين ! هر كه تن اين درخت استوار را به ناخن دل سنگي خراشيد ... سايه بانش را دريغ نكرد زيرا كه درخت سرو آزاده است و سرافراز و سايه تنها شعريست كه از بر كرده است .........

 

اگه چشمات نبودن، دنیا این رنگی نبود
رو لب پرنده ها،دیگه آهنگی نبود
اگه چشمات نبودن،آسمون آبی نبود
ُگلای یاس ِ سفید، توی ِ هیچ خوابی نبود
اگه چشمات نبودن، شب ِ مهتابی نبود
پشت ِِ اَبرای ِ دلم دیگه آفتابی نبود
اگه چشمات نبودن، کی واسم گریه می کرد
دل ِ من وقتی شکست، به کجا تکیه می کرد
اگه چشمات نبودن،کی با من سفر می کرد
واسه جشن ِ ماهیا کی ماهُ خبر می کرد
اگه چشمات نبودن، کی ُگلا رو آب می داد
واسه گنجشک دلم کی یه جای ِ خواب می داد
حالا چشمات با َمَنن که هنوز نفس دارم
جُرأت پر کشیدن از توی ِ قفس دارم
دیگه چشماتُ نگیر،که من آزُرِده ِبشم
ِمث ِ ُگل تو فصل یخ،زردُ پژمرده بشم
تا که چشماتُ دارم شعرای تازه میگم
همش از پنجره ای،که به روم بازه می گم

 

 

 کاش آسمان می دانست درد من چیست
کاش می دانست نیاز من چیست 
کاش می دانست به یک قطره باران نیز قانعم
کاش آسمان می دانست درد منی که همان کویر خشک و بی جانم چیست
دلم مثل کویر از محبت و عشق خشک و بی جان است
عاشقم ولی یک عاشق تنها
یک عاشق بی کس عاشقی که معشوقش در کنارش نیست
کاش دریا می دانست کویر چیست
راز درون دریا رویایی است محال برای همان کویر تنها
دلم مثل کویر آرزوی دیدن دریا را دارد
اما دریایی نیست تنها یک خواب است و بس
کاش باران می دانست معنی انتظار چیست
منی که همان کویر تشنه و بی جانم سالهاست که انتظار یک قطره باران
را می کشم اما افسوس که این انتظار بیهوده است
و ای کاش آسمان می دانست درد دل این کویر خسته و تشنه چیست

 

کاش در صفحه ی شطرنج دلت شاه عشق بودم

و با کیش رخت مات می شدم
 
زندگی بازی شطرنجی نیست که در آن با کیش کسی مات شوی

زندگی تک تک این ثانیه هاست

                                       که در آن نقش تو پیداست 


 



وقتی دلم تنگه برات
وقتی دلم می کنه صدات
می شنوی صدای نالمو؟
که می رسونه باد برات؟
....من یه عمر عاشقتم
عاشق خودت عاشق چشات
نگو چشات نا مردی کرد
عشقمو دید رحم نکرد
آخه نگاه منم عاشقته
میزنه قلبم با یه نگات
زمونه بود نا مردی کرد
عشقمو دید حسودی کرد
دلم موندو صبوری کرد
نشست به پات عاشقی کرد
اما نگام نگاهتو هوایی کرد
بی خیالی دلم دل تورو
خودت بگو کجایی کرد؟
تو راست می گی سر به هوام
از یه سرای دیگه و
شایدم از ناکجام....
تو راست می گی ...
بال وپر شکستمو مرهمی نیست
آخر قصه ی دلم
رسیدن و با همی نیست
تو راست می گی که دنیا
مال منو مال تو نیست
مال دلای عاشق و
مال چشای ساده نیست



 


چه قدر سخته تمام روز رو منتظر شب باشي كه دوباره زل بزني به صفحه سرد مونيتور و فقط نگاهت به
ايدي يه نفر باشه و همش دعا كني كه روشن باشه با اينكه از قبل ميدوني امشبم مثل تموم شبهاي گذشته فقط بايد چشمهاي خواب رفته ادمك ايديشو ببيني و درد دودلاتو براش اف بذاري به اين اميد كه شايد اومدو خوند و جوابتو داد جوابهايي كه مثل هميشه حرف تازه اي توش نيست انگار كه هيچوقت نميخواد باور بكنه كه : دوستش داري




عشق يعني ....... کسي که دلتو مي بره عشق يعني ....... بعضي وقتا اشک زياد ريختن عشق يعني ........ جز عشقت هيچي رو نبيني عشق يعني ........ اين فکر که چقدر خوبه اون تو رو بخواد عشق يعني ........ قشنگ ترين لباستو براش بپوشي عشق يعني ........ ترانه اي که اونو به يادت مي ندازه عشق يعني ....... منتظر تلفنش باشي عشق يعني ........بدون اون انگار تو بيابون سرگردوني عشق يعني ......... وقتي اونو مي بيني داغ کني و عشق يعني ........ هيچ وقت دلشو نشکني و با همه ی اینا با یک کلام وبه سادگی عشقت رو فراموش نکنی آیا تو تا حالا با من اینجور بودی؟



بچه که بودیم نقاشیامون مثل خودمون ساده بود . خیلیا رو اعصابم به جای نقاشی خط خطی کردن .حالا خیلی وقته که یه قلب کشیدم توش اسم خودم رو نوشتم ولی جای خالی کنار اسمم خالی مونده .بنظرت اسم کیو توش بنویسم که دیگه خط خطیش نکنه؟
 

+ نوشته شده در  شنبه 3 تیر1385ساعت 18:19  توسط وحید | 

قرآنت را می بوسم و گونه های خیست را
و گام بر می دارم
غمگین و ناگریز!
به سمت آینده ای که تو می شناسی اش
و من هرگز د رترفیع هیچ رویایی ندیدمش!!!
و تو به جای کاسه ی آب قطره قطره اشکهایت را بدرقه ام می کنی و التماس را در نیمه چشمانم به هیچ می گیری...
می روم!!!.. و دریغ از کاسه ی آبی که برایم آرزوی برگشت کند .
گفتی برو.. تنها و بی من
و خوشبخت باش
می روم به خاطر تو و برای تنهاییم از قطره قطره اشکهایی که تو می گفتی مرواریدن تاج خوشبختی درست می کنم
و چقدر لباس خوشبختی که تو دوختیش برای وسعت تنهای من تنگ است ..گفتی خوشبختی یعنی سلامتی!!!!
و من امشب چقدر استخوانهای خوشبختم تیر می کشد
گفتی برو و زندگی کن
خوشبخت باش .. می روم و خود را می سپارم به زندگی و تو ...
و تو فرض کن که خوشبختم
فرض کن که تمام آرزوهایت براورده شده اند
گفتی مسافرم
دل نبند ...
مسافر من .. اکنون من می روم
می روم می روم میروم....
و هزار می روم دیگر که خود می دانی هر گز نمی روند...

  
گریه کن گریه قشنگه ..گریه سهم دل تنگه ..

سهم دل من چرا تمام نمی شود .چرا قشنگ بودنش این قدر تلخ است؟


دوست دارم  
Spray I Love You 


vahidBat


 

“به نام تك نقاش رخ يار”

مرا دردي است اندر دل كه درمانش نمي دانم
جوابي هم نمي آيد ز هر در هر كه را خوانم


هواي ديده طوفاني، دلم درياي محنتها
گهي مي بارد اين ابر و گهي مي غرد اين دريا



دلم چون مرغ در بندي كه از بند و قفس رسته
پناهش ده كه بر بامت پناه آورده بنشسته



يكي مي نالد از غربت ، دگر مي گويد از هجران
كدامين دردو من گويم كه هم اين دارم و هم آن 



بسان آهويي وحشي بدام تو گرفتارم

و ليكن اندرين صحرا به عشقت تا ابد مانم


تقديم به تموم دل هاي شكسته
اميدوارم دل هيچكدومتون مثل دل من نشكنه

 

تا دروغ نباشه قدر راستی رو نميدونيم تا بی وفايی نباشه قدر دوستی رو نميدونيم. تا دورنگی نباشه قدر رنگ خودمونا نمی دونيم. تا با هميم قدر همو نمی دونيم. تا تنهاييم قدر تنهايی رو نمی دونيم. تا حرف می زنيم معجزه سکوت فراموش می کنيم. وقتی ساکتيم فکر می کنن حرفی نداريم. وقتی تو فکرت تنهايی انگار هيچکی نيست وقتی به هزار رنگی يکرنگی رو قبول نمی کنی وقتی يکرنگی هزار رنگ می بيننت. وقتی خودتی تازه قشنگ ميشی قشنگتر از زشت. خود خود خود خودت باش چون همه همونجور نيستن که می بينی شايد اونا هم خود خود خود خودشون باشن.

 

 

    به نام او 

مثل آینه شکستم ، تو ندیدی
صدای شکستنم رو نشنیدی
یادته بهت می گفتم نمی مونی
دیدی آخرش به حرف من رسیدی

 پیچکای باغچه مون خشک شدو پژمرد
خاطرات ما رو توی قصه ها برد
دلی که حتی به حرفای تو خوش بود
دیدی آخرش چه جور تو دست تو مُرد

منو دادی به بهانه ، به یه حرف عاشقانه
چه فروختی من و آسون ، زیر قیمت هیچ و ارزون
آروم آروم بازی بازی ، زندگیم دادی به بازی
ما که باختیم و تموم شد ، الهی خودت نبازی

تو نبودی ، تو ندیدی ، بغض و هق هق نشنیدی
واسه بودن تو موندم ، تو چه بیخیال پریدی
رفتی و زدی شکستی ، گلدون اقاقیا رو
چه کنم با باغ بی گل ، باغ سرد بی بهارو....

قصه داره تموم میشه مثل تموم قصه ها
فقط واسم دعا کنین اول خدا بعدم شما....

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1 تیر1385ساعت 12:24  توسط وحید | 

نمی دانم امروزباز دلم هوای نوشتن کرده است نوشتن از زیباترین لحظه زندگی.

roze_ (12k image)


زیباترین لحظه لحظه ای است که ببینی در دل یک کویری بی آب و علف جوانه ای سر از خاک بلندکرده  و به خورشید و آسمان و ابرها سلام می کند زیباترین لحظه لحظه ای است که صدای زوزه باد بر دل کوهسار می پیچد و گویی بُغضی راه گلویش را بسته است و خود را به کوهساری زند تا اشکانش جاری شود واز شرّ بُغض آزاد شود .
زیباترین لحظه لحظه ای است که در ناامید ترین لحظه زندگیت خورشید امید بر دلت بتابد و جوانه امید از دلت برویَد. زیباترین لحظه آن لحظه ای است که حس کنی خدا در همین نزدگی هاست درسایه سار درختان سر به فلک کشیده کاج در میان گلهای رنگ رنگ باغچه در میان صدای زوزه باد و رعدو برق آسمان و گریه ابر بر زمین خدا اینجاست کمی دقت کنید
 
حضورش رادربین بوته های سبز بهار
احساس خواهید کرد.

زیبا ترین لحظه لحظه ایست که تو را می بینم با تو هستم و کنارت می مونم



 

 

 

هيچوقت نگو خداحافظ
 

 
توی دنيا سه نوع زوجهای ازدواج کرده هستن: اول اونايی که سنتی و طبق رسوم
ازدواج کردن... من خودم هيچوقت اينو درک نکردم اما مطمئنم اونا ميدونن دارن چيکار ميکنن... دوم زوجهايی هستن که عاشق هم ميشن و با عشق ابديشون ازدواج ميکنن. من معتقدم اين گروهِِ کم خوشبخت ترين انسانهای روی زمينن.... و بالاخره گروه سوم زوجهايی هستن که به خاطر خانواده شون یا به خاطر پول ازدواج ميکنن يا ترجيح ميدن راه مطمئنو طی کنن و با يکی از دوستانشون ازدواج ميکنن... اين گروه بدبخت ترين انسانهای زمينن! درحاليکه حتی خودشونم نميدونن! تا اينکه يک روز در سفر سريع قطار زندگی زوج واقعيشون رو پيدا ميکنن... و اينجاست که با دشوارترين سوال زندگی مواجه ميشن : چيکار ميکنيد اگه عشق واقعی زندگيتون رو پيدا کنيد در   حاليکه با يه نفر ديگه ازدواج کرديد؟؟ چيکار ميکنيد؟؟ چيکار ميکنيد؟؟  



تو می دانی ، من هم می دانم
(که ) راه ما دارد از هم جدا می شود
تو در خاطرات من زنده خواهی بود، حتی بعد از رفتنت
هیچگاه خداحا فظی نکن
 
با اینکه خوشی هایمان از دست رفته است
الان فقط یک غم وجود دارد که نخواهد رفت
من سعی کردم این را بفهمم، سعی کردم دلیلی برایش بیابم
ولی این دل به گونه ای است که انگار نمی خواهد آرامش پیدا کند
اینها اشک هستند یا (شراره آتش ؟!)
( که ) انگار ( به جای اشک) باران آتش از چشمانم می بارد
 
فصل ها می آیند و می روند
اما انگار فصل درد و رنج تمامی ندارد
رنگ های بیچارگی بسیار عمیق ( پررنگ) است
و در طی قرن ها کمرنگ نمی شود
کسی چه می داند چه اتفاقی قرار است بیفتد
و ما دیگر چه چیزهایی را باید تحمل کنیم
هیچگاه خداحافظی نکن

 


بگذار تا شيطنت عشق چشمان ترا به عر يا ني خويش بگشايد


هر چند آنجا جز رنج و پريشاني نبا شد


اما كوري را به خا طر آرامش تحمل نكن.



 

دل بریدم ازتمام زندگی
درتوگم گشتم بنام زندگی
باتو بودن شدبرایم هرنفس
معنی ناب کلام زندگی
موج خواهشهای تو اما کشید
عاقبت مارابه کام زندگی
بنام زندگانی حرامم شد جوانی
نوشدارویم بمان تلخی نکن
تاننوشد زهرجام زندگی
معنی هردل بریدن مرگ بود
تونبودی التیام زندگیم
با تولا رنج ما آغاز شد
رنج افتادن به دام زندگی
با تو بودن شدبرایم هر نفس
معنی ناب کلام زندگی

 

 
shiva


قصه را که میدانی؟
قصه مرغان و کوه قاف را ، قصه رفتن و آن هفت وادی صعب را؟
قصه سیمرغ و آینه را؟
قصه نیست، حکایت تقدیر است که بر پیشانیم نوشته اند.
-اما چه کنم با هدهدی
که از عهد سلیمان تا امروز ، هر بامداد صدایم می زند
و من همان گنجشک کوچک عذر خواهم
که هر روز بهانه یی می آورد. بهانه های کوچک بی مقدار
بهار که بیاید دیگر رفته ام
بهار ،بهانه رفتن است
حق با هدهد است که می گفت : رفتن زیبا تر است، ماندن شکوهی ندارد
گیرم که بالم را هزار سال دیگر هم بسته نگه داشتم
بالهای بسته اما طعم اوج را کی خواهد چشید؟
می روم، باید رفت ، در خون تپیده و پرپر
سیمرغ ، مرغان را در خون تپیده دوست تر دارد
هدهد بود که این را به من گفت
راستی اگر دیگر نیامدم،
یعنی که آتش گرفته ام ، یعنی شعله ورم ! یعنی سوختم، یعنی خاکسترم را هم باد برده است
می روم از هرجا که رسیدم ، پری به یادگار برایت خواهم گذاشت
می دانم این کمترین شرط جوانمردی ست
بدرود ، رفیق روزهای بی قراری ام !
قرارمان اما در حوالی قاف، پشت آشیانه سیمرغ
آنجا که جز بال و پر سوخته ، نشانی ندارد
 

 
shiva


ـ بي شك ، بي تو خواهد ماند ـ در هواي آرزوي تو را داشتن .

كسي را كه تو مي خواهي

ـ بي شك رهايت خواهد كرد ـ در فضايي ، غمناك ، غمناك ، غمناك

هيچ كس را ، هيچ كس را ديگر نمي خواهم .

نه دوست داشتنت را و نه . . .

دوستت داشتن را .

چون هميشه تنها خواهم ماند .

از هميشه تنهاتر ..

غروب خواهد شد و در قلبم ، آرزويي فرو خواهد ريخت .

بي چشم هاي تو ، اينجا چيزي كم دارد ،

مثل آسمان بي خورشيد ، بي ستاره ، بي ابر .

كسي اگر بپرسد ؛

پاسخم فرار خواهد بود

گريز از همه ي سؤال هاي بي جواب

گريز از همه ي لحظه هاي زندگي و . . .

گريز از تو . . .

گريز از نگاه تو . . .

گريز از دست هاي سرد تو .
 
shiva

Spray I Love You دوستتدارم
 
 Bat دوست دارم
 
 
خواستم با تو باشم نخواستی.
خواستم مونس و یارت باشم نخواستی.
خواستم در زندگی هم قدمت باشم نخواستی.
خواستم برای همیشه در کنارت بمانم نخواستی.
خواستم هم گام و هم نفس روزهای تنهایی ات باشم نخواستی.
خواستم پذیرای نگاه مهربانت باشم نخواستی.
خواستم قلبم را به یادگار تقدیمت کنم باز هم نخواستی.
نخواستی... هیچ کدام را نخواستی...
نخواستی...
 

ای خدایا ای خدایا
چرا موندیم تنهای تنها
جدا از مردم و دنیا
دلامون اسیر سرما
چرا خوبی نیس تو دنیا
چرا رفتن همه خوبا
چرا موندن همه دیوا
و دلامون اسیر دردا
چشامون پر از تمنان
چرا پنهون شدن اشکا؟
چرا ریختن همه برگا؟
چرا رفتن شاپرکها؟
چرا موندن قاصدکها
بی خبر از همه دنیا؟
چرا زشتی موندگار شد؟
چرا خوبی همه خوار شد
چرا دلها همه تار شد؟
ای خدایا ای خدایا
چرا دستا همه سردن؟
همه تاریک پر لرزن؟
چرا آسمون سیاهه؟
ابر تیره جای ماهه؟
ای خدایا ای خدایا
یکی نیس مرهم دردا
یکی نیس چشاش بباره
گاهی وقتا واسه مردم
...واسه دنیا
چرا شبها پرآهن؟
چرا روزا پردردن؟
ای خدایا ای خدایا؟
کی میاد آخر دنیا؟

+ نوشته شده در  شنبه 27 خرداد1385ساعت 18:56  توسط وحید | 

دعایی که هیچ وقت به استجابت نرسید
 
Hosted by FreeImageHosting.net Free Image Hosting Service-

---------------------------------------------------------------------------------
گفت : می خوام برات یه یادگاری بنویسم .
گفتم:کجا ؟

گفت : رو قلبت .
گفتم مگه می تونی ؟

گفت : آره سخت نیست ، آسونه.
گفتم باشه .بنویس تا همیشه یادگاری بمونه.

یه خنجر برداشت .
گفتم این چیه ؟

گفت : سیسسسسس.
ساکت شدم .

گفتم : بنویس دیگه ، چرا معطلی .
خنجرو برداشت و با تیزی خنجر نوشت .

دوست دارم دیوونه.

 
اون رفته ، خیلی وقته ، کجا ؟ نمی دونم .
اما هنوز زخم خنجرش یادگاری رو قلبم مونده.

دوست دارم دیوونه .
----------------------------------------------------------------------------------
میگن هر چی تو آفتاب بمونه رنگش می پره.......منم مدتیه قلبمو گذاشتم تو آفتاب تا سیاهی هاش بپره
Hosted by FreeImageHosting.net Free Image Hosting Service
آن عشق که دیده گریه آموخت ازو
دل در غم او نشست و جان سوخت ازو

امروز نگاه کن که جان و دلِ من
        جز یادی و حسرتی چه اندوخت ازو
      

                                           

                          

Image and video hosting by TinyPic

 

 

 

 

 

  

لیلی  چشم به راه است


لیلی  می دانست که مجنون نیامدنی است. اما ماند.چشم به راه
و منتظر  .هزار سال.
لیلی  راه هارا  اذین بست و دلش را چراغانی کرد. مجنون نیامد. مجنون نیامدنی است.
خدا پس از هزار سال لیلی را می نگریست.
چراغانی دلش را.  چشم به راهی اش را.
خدا به مجنون می گفت نرود. خدا ثانیه ها را میشمرد. صبوری لیلی را.
عشق درخت بود. ریشه می خواست. صبوری لیلی  ریشه اش شد.
خدا درخت ریشه دار را اب داد.
درخت بزرگ شد. هزار شاخه هزاران برگ ستبرو تنومند.
سایه اش خنکی زمین شد مردم خنکی اش را فهمیدند. مردم
زیر  سایه درخت لیلی بالیدند.
لیلی  چشم به راه است.
درخت لیلی ریشه  می کند.
خدا درخت ریشه دار را اب می دهد.
مجنون نمی اید مجنون هرگز نمی اید.
زیرا که مجنون نیامدنی است.
زیرا که درخت ریشه  می خواهد.

 

 


 

ای کاش آسمون حرف کویر رو میفهمید و اشک خود رو نثار گونه های خشک او می کرد ....
ای کاش واژه حقیقت آنقدر با لبها صمیمی بود که برای بیان کردنش به شهامت نیاز نبود ...
ای کاش دلها آنقدر خالص بودن که دعا ها قبل از پائین آمدن دستها مستجاب می شد ....
ای کاش  شمع ، حقیقت محبت را در تقلای بال پر سوز پروانه میدید و او را باور می کرد ...
ای کاش مهتاب با کوچه های تاریک شب آشناتر بود ....
ای کاش آنقدر مهربان بود که داغ را به دست خزان نمی سپردند ....
ای کاش فریاد آنقدر بی صدا بود که حرمت سکوت را نمی شکست ...
و کاش مرگ معنی عاطفه را می فهمید و عاطفه معنی عشق.....
و کاش تو منو میفهمیدی.......
برگرد ........ 
 
 
گفتي عاشقمي، گفتم دوستت دارم.گفتي اگه يه روز نبينمت ميميرم، گفتم من فقط ناراحت ميشم.گفتي من بجز تو به كسي فكر نمي كنم، گفتم اتفاقا من به خيلي ها فكر مي كنم.گفتي تا ابد تو قلب مني، گفتم فعلا تو قلبم جا داري.گفتي اگه بري با يكي ديگه من خودمو مي كشم، گفتم اما اگه تو بري با يكي ديگه، من فقط دلم ميخواد طرف رو خفه كنم.گفتي ... ، گفتم... .حالا فكر كردي فرق ما كجا بود؟فرق ما اينه كه: تو دروغ گفتي، من راستشو.
 
 
 
 
 
رود مي نالد ...
جغد مي خواند ...
غم بياميخته با رنگ غروب
مي تراود ز لبم قصه سرد
دلم افسرده در اين تنگ غروب....
 
 
 

 

 
اون چقدر ساده ازم بريد ورفت
وانمود كرد كه من و نديد ورفت
همه گفتن اون ازت بي خبره
به خدا گريه هام وشنيد ورفت
كم كم حس كرد كه براش تكراريم يه عروسك جديد خريد ورفتUpgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 
 
 
از من بريده ای و صدايم نمی کنی
چون درد در منی و رهايم نمی کنی
گم گشته ام ميان تماشای چشم تو
از اين جنون تلخ جدايم نمی کنی
هر شب چو باد می وزم از داغ ياد تو
آخه چرا؟ چه شد که دعايم نمی کنی
من آخرين پرنده گم کرده لانه ام
در آسمان خويش هوايم نمی کنی
امشب ميان کوچه تو را جار می زنم
اما تو باز رو به صدايم نمی کنیUpgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 
 
تو رفتي و مرا در اين شب هاي غربت تنها گذاشتي
با دلي كه از عشق تو سرشار است
در كوچه باغ هاي بيقراري ام به دنبالت ميگردم
اما مي دانم كه ديگر رفته اي بر نمي گردي
و ميدانم كه
تو رفتي و من ماندم بدون توUpgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 
 
 
عشقي كه نثار ره تو كردم
در سينه ديگري نخواهي يافت
زان بوسه كه بر لبانت افشاندم
شورنده تر اذري نخواهي يافت..Upgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 
 
     برام دعا كنيد
 
 
 
    خیلی دوست دارم     
     بیشتر از آنچه بتونی فکرشو بکنی Upgrade your email with 1000's of emoticon icons

 

 
  
دستها بالا بود. هر کسي سهم خودش را طلبيد.سهم هر کس که رسيد،
داغ تر از دل ما بود ولي نوبت من که رسيد،
سهم من يخ زده بود! سهم من چيست مگريک پاسخ
پاسخ يک حسرت! سهم من کوچک بود
قد انگشتانم عمق آن وسعت داشت
وسعتي تا ته دلتنگيها شايد از وسعت آن بود که بي پاسخ ماند!
Upgrade your email with 1000's of emoticon iconsUpgrade your email with 1000's of emoticon iconsUpgrade your email with 1000's of emoticon iconsUpgrade your email with
 1000's of emoticon icons
 
 
من و تو هر دو به يک شهر و زهم بی خبريم
هردو دنبال دل گمشده در بـه دريم
ما کـه محتاج نفسهـای هميـم آه چـرا؟
از کنار تـن يخ کرده هم می گذريـم
 
        برام دعاكنيد

 

دست گذاشتم رو كسي كه رنگ چشماش روشنه
شمشاد همسايمون پيش قدش يه سوزنه
دست گذاشتم رو كسي كه طعم چشماش عسله
كمترين شعري كه تو مي شنوي از اون غزله
 
 
 
اگر امشب ز بي تابي نخوابي
دلم تا صبح در چنگال غم هاست
بخواب اي شبنم نيلوفر دل
دو چشمان تو رنگ موج درياست
 
 

 

    
ما رو باش خيال مي کرديم هميشه يکي روداریم
يکي که به وقت گريه سر رو شونه هاش  بذاریم
ما رو باش خيال مي کرديم که يکي به فکرمون هست 
ميون اين همه وحشت توي اين کوچه بن بست 
ما رو باش
دل به کي بستيم چشم به راه کي نشستيم
ما که واسه خاطر تو قرق ماهو شکستيم
وقتي خورشيد حقيقت از خواب قصه برآشفت
تا
زه فهميدم چه آسون چشم تو به من دروغ گفت
هاج و واج رد نگاتو به گلاي قالي دوختي
بگو اون همه عشقو به چه قيمتي فروختي؟
تو به فکر من نبودي توي گرگ و ميش  مهتاب
حتي اندازه چشمي که يهو مي پره از خواب
    
اینم تقدیم به اونی که برام حکم یه دنیا رو داره 
 
گفتي مرا دوست نداري گله اي نيست، بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست . گفتم که کمي صبر کن و گوش به من کن، گفتي:که نه بايد بروم حوصله اي نيست. پرواز عجب عادت خوبيست ولي حيف، تو رفتي و ديگر اثر از چلچله اي نيست. گفتي که کمي فکر خودم باشم، و آن وقت جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست. رفتي تو ،خدا پشت و پناهت به سلامت.

بگذار بسوزد دل من مساله اي نيست...
                                                                                                                     
                 
چه مهمانان بي دردسري هستند مُردگان !

نه به دستي ظرفي را چرک مي کنند

نه به حرفي دلي را آلوده

تنها به شمعي قانعند

و اندکي سکوت
 
 
*´¨)
¸.·´¸.·*´¨) ¸.·*¨)
(¸.·´ (¸.·` *
به امید رسیدن به تو
*´¨)
¸.·´¸.·*´¨) ¸.·*¨)
(¸.·´ (¸.·` *

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 22 خرداد1385ساعت 12:46  توسط وحید | 

 

 

                               

 

Image and video hosting by TinyPic

 

 

وقتی تاریکی شبها رو چشام پا میذاره
نور چشمای قشنگت توی قلبم میزنه
وقتی سرمای زمستون توی رگهام میزنه
گرمی دستای نازت منو آروم میکنه
وقتی تلخی فراغت تو نگام موج میزنه
شهد بوسه لبانت رو دلم ساز میزنه
وقتی کابوس جدایی رو دلم خط میزنه
روی خواب خط میکشم تا منو داغون نکنه
وقتی لحظه وصالت داد رفتن میزنه
ابر چشمای غریبم تا سحر زار میزنه
وقتی قصه رسیدن کج و ناخوانا میشه
واژه هرگز نمیخوام واسه من خوانا میشه
وقتی رسم و عادت بدقولیهات تازه میشه
رد پای گریه هام رو صورتم خط میذاره
وقتی قفل دستات از دستای من جدا میشه
زنگ خوابیده قلبم بی صدا کنده میشه
آی خدای عاشقا دلم میخواد بهت بگه
اگه به عشقم برسم چیزی ازت کم نمیشه
فدای مهربونیهات قصه ما تموم نشه
گوشه نگاهی بکنی واسه عشق ما بسه
نذار گل وصال ما به دست تقدیر برسه
واسه یه بار هم که شده هر چی میگم بذار بشه

 

با من که تنها عاشق چشمای مست و نازتم
با من که هر جا که باشم عشق تو رو داد میزنم
با من که توی آسمون عکس چشاتو میکشم
با من که از پشت نگات طلوع خورشید میبینم
با من که در فراغ تو قاب چشام ابری میشه
با من که لحظه وداع غم توی قلبم میشینه
با من که بین آدما فقط تو رو جار میزنم
با من که تا نفس دارم ز عشق تو دم میزنم
با من که جای خوبیهات قلبمو هدیه میکنم
با من که از خود خدا قول رسیدن میگیرم
با من که تنها همدمم آغوش عکسای توئه
با من که بهترین دمم لحظه گریه کردنه
با من که جای خنده هات بوسه به لبهات میزنم
با من که اسم نازتو روی دلم حک میکنم
با من که نذر هر شبم فال چشای مستته
با من که شعر عاشقیم اسم تو رو داد زدنه
با من بمون عروسکم با من بمون ترانه ام

 

هیچ کس با من نیست
مانده ام تا به چه اندیشه کنم
مانده ام در قفس تنهایی
در قفس می خوانم
چه غریبانه شبی است
شب تنهایی من
**************************

من آن دم چشم بر دنيا گشودم
که بار زندگي بر دوش من بود
چو بي دلخواه خويشم آفريدند
مرا کي چاره اي جز زيستن بود
 
من اينجا ميهماني ناشناسم
که با نا آشنايا نم سخن يست
به هر کس روي کردم؛ ديدم آ وخ!
مرا از او خبر ، او را زمن نيست
 
حديثم را کسي نشيد ؛ نشنيد
درونم را کسي نشناخت ؛ نشناخت
بر اين چنگي که نام زندگي داشت
سرودم را کسي ننواخت ؛ ننواخت
 
برونم کي خبر داد از درونم
که آن خاموش و اين آتشفشان بود
نقابي داشم بر چهره؛ آرام
که در پشتش چه طوفان ها نهان بود
 
همه گفتند عيب از ديده تو است
جهان را بد چه مي بيني که زيباست
ندانم راست است اين گفته يا نه
ولي دانم که عيب از هستي ماست
 
چه سود از تابش اين ماه و خورشيد
که چشمان مرا تابندگي نيست
جهان را گر نشاط زندگي هست
مرا ديگر نشاط زندگي نيست
*******************************
زندگی معلم سنگدلی است
که اول امتحان می گیرد 
وبعد درس می دهد

  

 

صندلي را بياور ميان سخن هاي سبز نجومي
اي دهاني پر از منظره !
گوش احساي مشتاق ترسيم يک باغ پيش از خسوف است .
برگ انجير ظلمت
عفت سنگ را منتشر مي کند
وزن اعداد از روي بازوي وارسته آب مي افتد .
رو به سمت چه وهمي نشستم که پيشاام خيس شد
آه ؛ اي الکل ترس مبداء!
در خطاب تو انگشتهاي من از هوش رفتند
دستم امشب از اينجاست تا ميوه اي از سر باغ ما قبل تاريخ
دستم امشب نهايت ندارد.
اين درختان با ندازه ي ترس من برگ دارند
اي پدر هاي ممتد که در متن اندازه هاي فضا هستيد !
خط کش من در ابعاد قطعيت شب
دقت پاک موروثي اش راهدر داد
جسم تدبير روزانه در ياًس ادراک حس شد .
سردي هوش مثل عرق از مسامات تن مي تراود
اي سر آغاز هاي ملون !
دستهاي مرا روي وجدان جادو حرارت دهيد !
من هنوز
لاله گوش خود را به سمت صداي قديم عناصر جلا مي دهم
من هنوز
تشنه آبهاي مشبک هستم
و هنوز از تماشاي شمش طلا دشنه ام را صدا مي زنم
دکمه هاي قباي من از جنس اوراد فيرو زه اي رنگ اعصار جادوست .
در علفزار پيش از شيوع گل سرخ در ذهن
آخرين جشن جسماني ما به پا بود .
من در اين جشن آواز انگشت ها را ميان ظروف گلي مي شنيدم .
و نگاهي پر از کوچ شمشاد ها بود .
اي قديمي ترين سطح يک باغ در سطح يک حزن !
جذبه تو مرا همچنان برد تا به اين دستگاه ظرافت رسانيد
روي پيشاني من چه دستي رقم مي زند : انحراف خوشايند ؟
شايد
 ا ( اي خواننده؛ در اين تپش هاي مشکوک ؛ ليوان آب
 ص صريحي بنوشيم
چشم در ماسه کهکشان جاي پاي چه پيمانه اي را صدا مي زند ؟
کاسه از خضوع گواراي مقياس پر شد
روي شن هاي انساني امشب عزاي الفباست
شرم گفتار دست مرا مر تعش ميکنند : آ( آري
مجمعي بود در مرتع پشت تاريخ
و در آن مجمع دلگشاي توحش
از ميان همه حاضرين ؛ فک من از غرور تکلم ترک خورد .
بعد
من که تا زانو
در خلوص سکوت نباتي فرو رفته بودم
دست و رو را در اصوات موزون اشکال شستم .
بعد در فصل ديگر
کفش من تر شد از « لفظ » شبنم .
بعد ؛ وقتي که بالاي سنگي نشستم
غيبت سنگ را از سرشت کف پاي خود مي شنيدم
بعد ديدم که از موسم من ذات يک شاخه پرهيز مي کرد.
اي شب ارتجالي !
دستمال من از خوشه هاي پريشان تکرار پر بود
پشت ديوار خورشيدي باغ
يک پرستوي ؛ هجري که مي رفت تا انس ظلمت
دستمال مرا برد .
اولين ريگ الهام در زير کفشم صدا کرد .
خون من ميزبان رقيق فضا شد .
نبض من در ميان عناصر شنا کرد .
خواب آرنج من در بهار سر من شکفت .
اي شب ...
نه ؛ چه ميگويم
آب شد جسم پاک مخاطب در ادراک متن دريچه .
سمت انگشت من باصفا شد .


 

                           

 

Image and video hosting by TinyPic

 

عشق يعني با جهان بيگانگی
عشق يعني شب نخفتن تا سحر
عشق يعني سجده ها با چشم تر
عشق يعني در جهان رسوا شدن
عشق يعني اشك حسرت ريختن
عشق يعني لحظه هاي التهاب
عشق يعني لحظه هاي ناب ناب
عشق يعني ديده بر در دوختن
عشق يعني در فراقش سوختن
عشق يعني سروراي آويختن
عشق يعني زندگي را باختن
عشق يعني عطر گلهاي سفيد
عشق يعني يك بغل دلدادگی

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 21 خرداد1385ساعت 23:35  توسط وحید | 

            
          
 
                       
                 توی این روزای خلوت ساعتو باز میشمارم
باز توی دست ترانه گل آشتی رو میکارم
                       توی غربت باز میون بار رنج و نفرت
لحظه های با تو بودن واسه ی من شده عادت          
                        من به تو میگم دوباره ، منو از یادت به در کن
لحظه های باقی مونده با عشق و شادی به سر کن
                              تو میگی دنیا ی بودن با تو رنگ آشنایی ست
در کنار تو نشستن عشق داده ی خدایی ست
  من میگم: دنیا دو روزه ، زندگی با سوخت و سوزه
 هرکی که توی این آتیش خشک و غمگینه میسوزه    
         تو میگی دنیا یه رنگِ ،رنگ پاک عاشقونه
هرکی که زود عاشق میشه تا ابد زنده میمونه
 من میگم وقتی ندارم برای دیدن بارون
منم و یه دفتر شعر توی این پیله ی زندون
تو میگی عاشق شدن ها وقت و ساعتی نداره
اگه تو عاشق بشی باز بارون دل روت می باره
من میگم خیال خامِ ، عشق ما دووم نداره
 تو میگی اگه ما بخوایم عشق ما شادی میاره
دلمو داغ میزنی باز با حرفای این چنینی
من اینو باور کردم که تو فرشته ی زمینی


        
تمام زندگیم سرشار از عشق به توست
عکست در دفتر خاطراتم مانده است
واسمت در کاغذ خط خط ذهنم
باشد تا همیشه باقی بماند

 

 

 

 
تا شقايق هست.....
 
مهتاب غمگين بود.
مي گفت زندگي را دوست ندارد.
ستاره ها دور او چرخيدند تا بخندد ولي او مي گريست.
كهكشان او را تاب داد و آسمان برايش شعر خواند. ولي مهتاب هنوز هم غمگين بود.
دريا و جنگل برايش دست زدند و قصه گفتند ولي فايده اي نداشت.
گل سرخ كوچك لبخند زد و گفت: «تا شقايق هست، زندگي بايد كرد.» مهتاب اشك هايش را پاك كرد و خنديد. آسمان و كهكشان هم خنديدند .
 


من امشب تا سحر بيدار بيدارم
من امشب تا خدا مشتاق مشتاقم
من امشب در قفس چون ليلي مجنون
من امشب تا شقايق تاب نتوانم
مرا امشب سكوتي وهم انگيز است
مرا امشب ترانه با غزل خفته است
مرا امشب چراغ شهر خاموش است
مرا امشب تني خسته دل و جان است
تو امشب تا سحر در خواب مهتابي
تو امشب تا خدا پروانه ميخواني
تو امشب در تكاپو سنگ ميكوبي
تو امشب تا شقايق خواب بشماري
تو را امشب ترنم بر لبت بنشست
تو را امشب ترانه پر صدا خواندست
تو را امشب چراغ و شهر نشناسي
تو را امشب رفيق عشق ديگر هست
 

زندگي خالي نيست :
مهرباني هست , سيب هست , ايمان هست .
آري
تا شقايق هست , زندگي بايد كرد.
در دل من چيزي است , مثل يك بيشه نور, مثل خواب دم صبح
و چنان بي تابم , كه دلم مي خواهد
بدوم تا ته دشت , بروم تا سر كوه .
دورها آوايي است , كه مرا مي خواند.

 
 

 

با آنکه در تبسم مهر تو یافتم
ذوق گناه را ،
اما
        همیشه ، زمزمه واری است بر لبم :
-         کای عشق،
پیش از آنکه تو خاکسترم کنی،
ای کاش می شناختم از راه ، چاه را !!!
                           
Image and video hosting by TinyPic                 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 20 خرداد1385ساعت 17:53  توسط وحید | 

خودخواهی های بزرگ با "آوازه" و "عشق" سيراب می شوند؛
اما دردمندی ها و اضطراب های بزرگ در انبوه نام و ننگ، در گرمای مهر و عشق
 همچنان بی نصيب می مانند. انديشه ای که جهان را به رنگ و طرحی ديگر می فهمد،
"خود" را چشمه نهرهای غيبی و صحرای وزش های غريب می يابد،
 تنها و تنها در جستجوی "آشنا" است...
روحی که "پيام" دارد نه مريد می طلبد، نه عاشق...
آری، نه مريد، نه عاشق.
«آشنا!»

 

آن باش که هستی و آن شو که توان بودنت است
 
دوست واقعي شما کسي است که

هيچ احتياجي به شما ندارد ، اما باز هم دوست شماست


انتظار واژه ی غریبی است ...
 واژه ای که روزها یا شایدم ماههاست
که با آن خو گرفته ام.
 که چه سخت است انتظار ..
هرصبح طلوعی دیگراست برانتظارهای فرداهای من!
خواهم ماند تنها در انتظار تو
چرا نوشتم در برگ تنهاییم برای تو، نمیدانم؟
 
شاید روزی بخوانند بر تو، عشق مرا
می دانم روزی خواهی آمد، می دانم
گریان نمی مانم، خندانم!
برای ورودت ای عشق
وقتی که به یادت می افتم،
 
به یاد خاطراتت...نامه هایت را مرور می کنم،
 یک بار...نه...بلکه صد بار
وجودم را سراسر عشق فرا می گیرد

سالها بود که در مزار تنهاييم خفته بودم
ناگاه با مشتي آب سرد برروي مزارم برآشفتم
بوي چند شاخه گل مريم مشامم را نوازش داد
بعد از سالياني احساس کردم نمرده ام!
دختري سياه پوش برسر مزارم فاتحه ميخواند
وجودم به لرزه افتاد
او که بود؟؟
آيا او هماني بود
که با دستانش مرا به قعر خاک تبعيد کرده بود؟
خاطرات در برابرم صف کشيدند
موهاي خاک خورده ام را
ميان دستان استخواني ام فشردم
حفره خالي چشمانم لبريز از اشک شد
احساس مرگ و زندگي بر قلبم چنگ ميزد
ميان دلهره و ترديد دختر سياه پوش رفت
ولي هنوز خاطراتي که در ذهنم بر آنها
 
مهر باطل زده بودم در برابرم نقش مي بستند
آه چه غم انگيز بود خاطره روز مرگم



عشق اگر با تو بيايد به پرستاري من


شب هجران نکند قصد دل آزاري من


روزگاري که جنون رونق بازارم بود


تو نبودي که بيايي به خريداري من

 

عشق یعنی
 
عشق يعني خاطرات بي غبار
دفتري از شعر و از عطر بهار

عشق يعني يك تمنا , يك نياز
زمزمه از عاشقي با سوز و ساز

عشق يعني چشم خيس مست او
زير باران دست تو در دست او

عشق يعني ماتهب از يك نگاه
غرق در گلبوسه تا وقت پگاه

عشق يعني عطر خجلت ....شور عشق
گرمي دست تو در آغوش عشق

عشق يعني "بي تو هرگز ...پس بمان "
تا سحر از عاشقي با او بخوان

عشق يعني هر چه داري نيم كن
از برايش قلب خود تقديم كن

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 10 خرداد1385ساعت 9:9  توسط وحید | 
ELEGANT_IRANIANELEGANT_IRANIANELEGANT_IRANIAN
 
 
شدی چند روزی مهمونم
ولم کردی و داغونم
فريبم دادی انگاری
خيال کردی نميدونم ؟
ولی من خاک پات هستم
هنوزم چشم به رات هستم
نديدی آخه محتاجم
                  هلاک يک نگات هستمUpgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 
 
حرف تو - حرف رفاقت بود
اولش پر از صداقت بود
يادمه تو روزاي سخت زندگيم
تکرار اسم تو برام يه عادت بود
(( ولي حالا که دلم به عشق تو محتاجه :
قلب تو - قلب توخالي
              عشق تو - عشق پوشالي ))Upgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 
 
من خسته ام....خسته از دقايقي که مي گذرد و بازگشتي ندارد از دقيقه هاي خسته و مرده در بطن زمان خسته از بودن ،ماندن
خسته از اين آمدنو رفتنها
خسته از خسته شدنها
    خسته خسته خسته ...Upgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 
 
هنوز گيجم از اتفاقي كه بين من و تو افتاد
و من شكستم
دربرخوردچشمانمان كه تصادفي بود
مقصرمن بودم و
     نگاه توفرار كرد Upgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 
 
     خوش باشيدUpgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 
 

 

برو ولي بدون اينجا يكي ميمرد برات
باور نكردي عشقشو وقتي قسم ميخورد برات
ميري برو ولي فقط اينو يادت باشه عزيز
اشك زلالتو جلو چشم غريبه ها نريز
هيچي نپرس فقط برو ولي فراموشم نكن
شمعمو آتيشم به پات برو و خاموشم نكن
 
 
گفت:((رفتني بايد رفت))...منم رفتم...چون بودن و نبودن من هيچ فرقي براش نداشت...!
رفتم چون او خواست اما صداي پاهام تا ابد توي گوشش خواهد ماند........
 
 
 
گفتي : محبت كن برو
گفتم : خداحافظ ولي
رفتم كه باورت بشه
دارم محبت مي كنم
 
 
 
     هميشه دلتون شاد باشه
 
 
     Upgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
ELEGANT_IRANIANELEGANT_IRANIANELEGANT_IRANIAN
 
               
عشق آتش است اما آتشی سرد با وجود این باید در این آتش سوخت زیرا این آتش تطهیر کننده است.
 
این آتش فقط برای تطهیر کردن می سوزاند ناخالصی است که می سوزد و طلای خالص باقی می ماند .
 
بدین سبب عشق رنج آفرین است زیرا خواهان خراب کردن ماست تا دوباره آباد کند دانه باید شکسته شود وگرنه درخت چگونه می تواند متولد گردد؟
 
رود باید به انتها برسد وگرنه چگونه می تواند به دریا ملحق شود؟
 
بنابر این راحت باشیم و بگذاریم سوخته شویم وگرنه چگونه می توانیم متولد گردیم و خویشتن خویش را بیابیم؟
 
 


به هيچ كس آزار مرسانيد كه كار روزگار دائم در تغيير و تحول است و بدبخت آن است كه از يادآوري عاقبت خود غافل باشد.

 
جمال بی کمال و کمال بی جمال محال است


 

با غزل ها هم آواز
در ژرفاي واژه گم بايد شد
همراه با باد گذرا چون خود او، بي رنگ چون آب زلال
راه فردا را بايد پيمود
هم جنس با صخره‌، مبارزه را بايد آموخت
و از جنس بهار، در لطافت يك موسيقي گم بايد شد
تابلوي طبيعت به اندازه همه نگاه ها جا دارد
در معني و راز اين تابلو غرق بايد شد
آرامش را بايد از يك گل آموخت
كه چگونه بي اضطراب از غم فردايي، زندگي را دريافته
و هنگام پژمردن، چه آگاهانه مرگ را پذيرا مي شود
ايمان بايد داشت، ثانيه ها هرگز ـ نه ايستادند
و هر لحظه به اندازه يك دنيا، اتفاق خوب و بد در خود پنهان كرده
اين چنين شايد، زندگي زيباتر شود
آي كه غم زندگي ات را تيره كرده
چه انجامي براي اين دايره بسته، زندگي
كاش آه آرامش را قبل از رسيدن بكشي
و با هم بدانيم كه شبي هرگز جاودان نشده
... به بي تابي ها بگو، كمي صبر
لحظه ها راه خود را خواهند رفت


 

  Vahid.H                          

.


 

 
+ نوشته شده در  دوشنبه 8 خرداد1385ساعت 9:59  توسط وحید | 
 Click Here & Join Us
To get MORE
wWw.Rozaneh-Group.com


به دنبال کسي باش که تو را به خاطر زيبايي هاي وجودت زيبا خطاب کند نه به خاطر جذابيتهاي ظاهريت

Click Here & Join
 Us
To get MORE
wWw.Rozaneh-Group.com


who calls you back when you hang up on him
کسي که دوباره با تو تماس بگيرد حتي وقتي تلفنهايش را قطع مي کني

Click Here & Join Us
To get MORE
wWw.Rozaneh-Group.com


who will stay awake just to watch you sleep
 
کسي که بيدار خواهد ماند تا سيماي تو را در هنگام خواب نظاره کند

Click Here & Join Us
To get
MORE
wWw.Rozaneh-Group.com


wait for the guy who kisses your forehead
در انتظار کسي باش که مايل باشد پيشاني تو را ببوسدحمايتگر تو باشد

Click Here & Join Us
To get MORE
wWw.Rozaneh-Group.com


who wants to show you off to world when you are in your sweats
 
کسي که مايل باشد  حتي  در زماني که درساده ترين لباس  هستي تورا به دنيا نشان دهد

Click Here & Join Us
To get MORE
wWw.Rozaneh-Group.com


 
who holds your hand in front of his friends
کسي که دست تو را در مقابل دوستانش در دست بگيرد


Click Here & Join Us
To get
MORE
wWw.Rozaneh-Group.com


wait for the one who is constantly reminding you how much he cares about you and how lucky he is to have you
در انتظار کسي باش که بي وقفه به ياد توبياورد که تا چه اندازه برايش مهم هستي و نگران توست و
چه قدر خوشبخت است که تو را در کنارش دارد

Click Here & Join
Us
To get MORE
wWw.Rozaneh-Group.com


wait for the one who turns to his friends and says that's her
در انتظار کسي باش که زماني که تو را مي بيند به دوستانش  بگويد اون خودشه[همان کسي  که مي خواستم

Click Here & Join Us
To get MORE
wWw.Rozaneh-Group.com


if you open this you have to repost it ,so that you 'll be showered with only love for the rest of your life
اگر تو اين اي-ميل را باز کني بايد حتما آن را براي چند نفر بفرستي تا باران عشق ومحبت در تمام  طول زندگيت بر تو ببارد

Click Here & Join Us
To get MORE
wWw.Rozaneh-Group.com

 

har vaght delam barat tang mishe miram posht abra va gerye mikonam .pas har vaght baron omad bedon dele man barat tang shode…………*☺*☺*

 

- اگر قرار باشه ظرف 24 ساعت دنيا به پايان برسه تموم خط هاي تلفن و تالارهاي گفتگو و ايميل ها اشغال ميشه . پر ميشه از کلمه هاي (( از اينکه رنجوندمت پشيمونم من رو ببخش يا تو را عاشقانه مي پرستم يا مراقب خودت باش )) اما بين اين همه پيام يکي از همه تکونده تره (( هميشه عاشقت بودم ولي هيچوقت بهت نگفتم )) پس عشق و محبت را تقديم آنکه دوستش داريم کنيم شايد فردايي دگر هرگز نباشد *☺*☺*


وقتي كه ديگر نبود ، من به بودنش نياز مند شدم
وقتي كه ديگر رفت ، من به انتظار آمدنش نشستم
وقتي كه ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد ،
من او را دوست داشتم
وقتي كه او تمام كرد ، من شروع كردم
وقتي او تمام شد ، من آغاز شدم
و چه سخت است تنها متولد شدن
مثل تنها زندگي كردن
مثل تنها مردن....... *☺*☺*


- من عشق را در تو
تو را در دل
دل را در موقع تپیدن
وتپیدن را به خاطر تو دوست دارم
من غم را در سکوت
سکوت را در شب
شب را در بستر
وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم
من بهار را به خاطر شکوفه هایش
زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم
من دنیا را به خاطر خدایش
خدایی که تو را خلق کرد دوست دارم 
عزیزم دوستت دارم ..... *☺*☺*
 

 

دلم آتش مي گيرد از نامردميها ... از بي عشقيها .. از نگاههاي سرد در كنار آغوشهاي گرم .... دلم .. دلم ... آخ كه دلم چه واژه تكراريست !كاشكي هميشه .. هر روز سال بهار بود ... كاشكي دلهاي شكسته را راه فراري بود و اصلا كاشكي كسي دلش نمي آمد دلي را بشكند و كاشكي كلمه كاشكي اصلا نبود ! گله ... گله ... شكوه .. اسارت ذهن و شلاق احساس گناه... خدايا در لحظاتي كه تنهايي و بي لذتي وجود مرا احاطه مي كند .. مرا در آغوش گير و ببين كه من براي تو خويش را تا لبه پرتگاه گناه كشانيده ام و ببين كه كودكانه گاهي تو را به باد قضاوتهاي عجولانه خويش گرفته ام .. ... مرا در برهوت سؤالات بي پايان رها مكن ... چون هميشه دستگيرم باش و مرا از خويش برهان كه زهر «‌من » تو را از من خواهد گرفت اگر نگاهم نكني مرا نزد خويش بخوان و به من ياد بده معني عشق چيست؟
زنده ام به عزت خويش و نمرده ام به خاطر رحمت تو و پيوسته صدايي در من فرياد مي زند فردا روز ديگريست هر چند كه صدا غمگينانه باشد
 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 7 خرداد1385ساعت 0:0  توسط وحید | 

عشق

عشق يعني
شادي براي ديگري
هنگامي كه او شاد است
غمخواري ديگري
هنگامي كه او غمگين است
با هم بودن در خوشي ها
با هم بودن در نا خوشي ها
عشق سرمنشا قدرت است

عشق يعني
همواره با خود صادق بودن
همواره با ديگري صادق بودن
گفتن . شنيدن وگرامي داشتن حقيقت
وهرگز تظاهر نكردن
عشق سر منشا واقعيت است

عشق يعني
تفاهمي چنان كامل كه
همچون جزيي از وجود ديگري شدن
و آن ديگري را همان طور كه هست پذيرفتن
و سعي در تغيير يكديگر نداشتن
عشق سر منشا يكي شدن است

عشق يعني
آزادي براي دنبال كردن خواسته ها
و سهيم شدن تجارب با ديگري
رشد يكي در كنار وهمراه
رشد ديگري
عشق سر منشا كاميابي است

عشق يعني
هيجان برنامه ريزي در كنار يكديگر
هيجان اجرا در كنار يكديگر
عشق سر منشا آينده است

 

 

 

 
در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم
عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم
امشب نمی دانم ای بت زیبا چه می کنی
ما
 بی تو خون خوریم! تو بی ما چه می کنی؟
 
 
» زندگی یک انتظار«
 
سهم من بوسه گل نيست
سهم من دخمه خاره
سهم من كجا نسيمه
سهم من موج و غباره
كسي در منه كه غمگينه هميشه
دلي كه تنها باشه جز اين نميشه
كسي نيست سر روي شونم بذاره
شاخه اي گل توي خونم بياره
كسي نيست كه بشكنه تنهاييمو
پا ميون آشيونم بذاره
خيلي تنهام خيلي تنهام چه كنم
اي خدا با كوه غمهام چه كنم
تكيه كردم تكيه بر عشق
با همين دل دل ساده
ندونستم تكيه بر عشق
تكيه بر بازوي باده
.... زندگي يه انتظاره ....
 

 

بگو كه دلدارت منم      يار وفا دارت منم   بگو تو راه عاشقي 
 همدم و همراهت منم   بگو تا تيشه بزنم  تيشه به كوها بزنم  
منم كه فرهاد توام   اخه تو شيرين مني
بگو تموم بشه دل هره   دل هرهاي شب من
بگو تموم بشه اشك من   اشك شبهاي سرد من
من به خيالت همه شب  اشك ميريزم اشك ميريزم
با خاطرات عشق تو قلبم رو پر پر ميكنم
گفتم خريدارت منم   گفتي خريداري شدم
گفتم به جونم ميخرم   گفتي نداره ارزشي
گفتم كه دلواپستم    نكنه بي راه بري
گفتي كه كار عاشقاست      تنهايي و دلواپسي
گفتم كه ديونه نشو   عاشق تر از من چه كسي
گفتي كه ديوونه تويي     تو اين روزها عاشق ميشي
بگو كه ميشناسي منو   همون كه ديوونه توست
هموني كه با يك نگاه شده اسير و مبتلا
نگوكه بي وفا شدي   دل داده رويا شدي
نگو كه تموم فكر تو    اونجا كه نيست جاي ديگست
بگو كه هنوزم عاشقي دل واپس حال مني
بگوو بهونه توام   عشق توام  مال توام
بگو كه هم صدا بشيم   اخر عاشقها بشيم
بگو كه حسرت نخوريم    تا پاي جون ما با هميم
بگو تو هم سخته برات    دقيقهاي بي منو
بگو كه باورت شده   حرفهاي من روياهاي من
بگو كه اشكهاي توام    اب ميشن از دوري من
دل صبور عاشقت تنگه براي ديدنم
                                               حرفهاي من تموم شده منتظر ديدنتم
منتظرم تو كوچمون بپيچه عطر تن تو
                                               جون بگيرن گلهاي سرخ
دوباره با ديدن تو
حرفهاي من تموم شده     نسپردمت دست خدا

 

 

 


 

 

+ نوشته شده در  شنبه 6 خرداد1385ساعت 10:43  توسط وحید | 

آنگاه که غرور کسی را له می کنی، آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی، آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی، آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ، آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی، آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری ، می خواهم بدانم،دستانت را بسوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟. بسوی کدام قبله نماز می گزاری که دیگران نگزارده اند

صدای سکوت

 


کسی که طعم واقعی تنها بودن را نچشیده باشد از عشق هیچ نمی داند

چشم

 
آسمان را قاب می  کنم               
                به تو هدیه می دهم
                                 این چشمها قابل تو را ندارند
 
 
 
+ نوشته شده در  سه شنبه 2 خرداد1385ساعت 16:59  توسط وحید | 

من به دو چيز عشق مي ورزم يكي تو و ديگري وجود تو.

 

به دو چيز اعتقاد دارم يكي خدا و ديگري

          تو.                                                                                                                              

من در اين دنيا دو چيز ميخواهم يكي تو و ديگري خوشبختي تو.
 
من اين دنيا را براي دو چيز ميخواهم يكي تو و ديگري براي با تو موندن تا هميشه.

 

آخرين لحظه .......
 
زندگي ساختن را ياد گرفته ايم اما نه زندگي كردن را ، تنها به
 
زندگي ، سالهاي عمر را افزوده ايم نه زندگي را به سالهاي عمرمان.
 
بيشتر خرج مي كنيم اما كمتر داريم بيشتر مي خريم اما كمتر لذت مي بريم .
 
ما تا ماه رفته و برگشته ايم ، اما قادر نيستيم براي ملاقات همسايه جديدمان
 
از يك سوي خيابان به آن سو برويم .
 
بيشتر مي نويسيم اما كمتر ياد مي گيريم ، بيشتر برنامه مي ريزيم اما كمتر
 
به انجام مي رسانيم .
 
فضاي بيرون را فتح كرده ايم اما نه فضاي درون را ،‌ ما اتم را شكافته ايم
 
اما نه تعصب خود را .
 
عجله كردن را آموخته ايم ، نه صبر كردن را .
 
درآمدهاي بالاتري داريم اما اصول اخلاقي پايين تر ، فرصت بيشتر اما
 
تفريح كمتر ، درآمد بيشتر اما طلاق بيشتر ، منازل رويايي اما خانواده اي
 
از هم پاشيده ......
 
زندگي فقط حفظ بقا نيست ، بلكه زنجيره اي از لحظه هاي لذت بخش است
 
زمان بيشتري را با خانواده و دوستانتان بگذرانيد و جاهايي را كه دوست
 
داريد ببينيد ، در ايوان بنشينيد و منظره را تحسين كنيد .
 
عباراتي مانند : يكي از اين روزها و روزي را از فرهنگ لغت خود
 
خارج كنيد .
 
 بياييد نامه اي را كه قصد داشتيم ، يكي از اين روزها بنويسيم همين
 
امروز بنويسيم .
 
بياييد به خانواده و دوستانمان بگوييم كه چقدر آنها را دوست داريم .
 
هيچ چيزي را كه مي تواند به خنده و شادي شما بيفزايد به تاخير نيندازيد .
 
هر روز ، هر ساعت و هر دقيقه خاص است و شما نمي دانيد كه شايد
 
آن مي تواند *آخرين لحظه* باشد .


 

 

 

تعبير عشق


زندگي را مي توان درغنچه ها تفسير کرد
با نگاه سبز باران عشق را تعبير کرد
 زندگي راپر ز احساس کبو تر ها نمود
کينه را با نگاه ساده اي زنجير کرد
همچو شبنم چشم را درچشم شقايهاگشود
طرح يک لبخند را بر برگ گل تصوير کرد
زندگي را مي توان در خلوت هر صبحدم
با وضوئي با دعايي با  خدا  تقدير کرد
 

کاش ميشد لحظه ها را قاب کرد 
                                         روزهاي تيره را خواب کرد....
 

به که باید دل داد؟
به که باید پیوست؟
و به چشمان که باید خندید؟
به نسیم گذرا
به گل اطلسی و یاس سفید
به کبوتر حرم
یا به مهتاب خدا؟
به که باید پیوست؟
به عبور گل سرخ
یا به تکرار نگاه
یا صدای نفس چلچله ها
یا به یک برگ خزان دیده سرد؟
به که باید دل داد؟
به یکی مرد بزرگ
یا به یک کودک شیطان و شرور
یا به یک نغمه ی شاد؟
به که باید پیوست؟به یکی رود زلال
یا به یک رشته پیچیده کوه
یا به یک کوچ پر از عشق پرستوی قشنگ؟
به که باید خندید؟
به نگاه تر یک پروانه
یا به یک شعله ی مستانه ی شمع
یا به یک روشنی تار دل دیوانه؟
به که باید خندید ؟
به که باید پیوست؟

   

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1 خرداد1385ساعت 12:34  توسط وحید | 

به نام آنکه عاشق عشق است و بس

 

ای عشق درآتش توفریادخوش است

                          هرکس که در آتش توافتادخوش است

 

دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دار
م‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌د
وستت‌دارم‌
دوستت‌د
ارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوس
تت‌دارم‌
دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌
دارم‌
دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دو
ستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دو
ستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌
دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌
دارم‌
دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌
دارم‌
دوستت‌د
ارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوس
تت‌دارم‌
دوستت‌دار
م‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوس
تت‌دارم‌
دوستت‌دار
م‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌د
وستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌د
وستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دار
م‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوس
تت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌د
ارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌
دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دو
ستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دو
ستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوست
ت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌
دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌د
ارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوس
تت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌د
وستت‌دارم‌دوستت‌دار
م‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دا
رم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌

 

عشق یعنی بزرگ کردن یک چیز به اندازه دنیا و کوچک کردن دنیا به اندازه یک چیز

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 19 اردیبهشت1385ساعت 11:34  توسط وحید | 
من پذيرفتم شكست خويش را
پندهاي عقل دورانديش را
من پذيرفتم كه عشق افسانه است
اين دل درداشنا ديوانه است
ميروم شايد فراموشت كنم
در فراموشي هم اغوشت كنم
مي روم از رفتن من شاد باش
از عذاب ديدنم ازاد باش
ارزو دارم بفهمي درد را
تلخي برخوردهاي سرد راUpgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 
 
دل به دست ديگران دادن قطعا ديوانگيست
من پشيمانم ولي خود كرده را تدبير نيست؟؟!!Upgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 
 
من به ديدار كسی دل شادم،
كه در اين ويرانی
به دل غم زده ام سر بزند
و در انديشه همراهی من ،
راه برودUpgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
آرزومند آرزوهايتان
 
Upgrade your email with 1000's of emoticon icons

 

 

 

به بلبلي عاشق گفتم ....
تا به حال از گلي پژمرده سراغي گرفته اي ...؟
با بوته اي سرما زده همنشيني كرده اي....؟
به عيادت گل حسرت رفته اي .....؟
بوسه اي بر گلبرگهاي گل انتظار نشانده اي ....؟
تا به حال در گورستان پائيز بوته لرزاني را در آغوش گرفته اي…….. ؟ قلبت را بر خارش فشرده ايي ......؟ با خون گرمت آبياريش كرده اي......؟ و با گرماي وجودت معشوق را به گل نشانده اي....!!!!؟؟؟؟
تو هم مثل ما انسانها هزار رنگي و عاشق رنگ ...كنار گلي خوشرنگ مي نشينم.. آواز ريا سر ميدهي گل دلداده را رها ميكني .... مي پژمراني .....تمامي عمر كوتاهش را به انتظارت مي نشاني ...و هوسبازانه به خلوت گلي ديگر مي گريزي.......... !!!!!

 

در چشمانت چيست که مرا به سوي خود ميکشد؟
در گرمي دست هايت چيست که دستهايم آنها
را ميطلبد ؟
در آينه چشمهايم بنگر چه ميبيني؟
آيا ميبيني که تو را ميبيند؟
صداي طپش قلبم را ميشنوي که فرياد ميزند((دوستت دارم)) دوست ندارم که بگويم
دوستت دارم دوست دارم که بداني دوستت
دارم دوست دارم
+ نوشته شده در  یکشنبه 17 اردیبهشت1385ساعت 16:36  توسط وحید | 


Upgrade Your Email - Click here!
بنام آفریننده ی عشق
Upgrade your email with 1000's of emoticon icons
Upgrade your email with 1000's of emoticon iconsمن امشب میمیرمUpgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
یه عاشق    بی قایق    تو دریا    چشماشو    می بنده    تو رویا
من عاشق    بی قایق    تو دریا    می میرم    چشمامو    می بندم    بی رویا    می میرم
 
می رمو میمیرم    آسوده می شم از عشق    می رمو میمیرم
جشن تولد مرگمو برای تو    زیر آب    می گیرم
 
یه زیبا    نگاهش    به موجا    یه عاشق    بی ساحل    تو دریا
پریای دریا    من امشب میمیرم    از عشق    یه زیبا    من امشب    میمیرم
 
می رمو میمیرم    آسوده می شم از عشق   می رمو میمیرم
جشن تولد مرگمو برای تو    زیر آب    می گیرم
 
یه عاشق    من عاشق    بی قایق    تو دریا    چشمامو    می بندم    بی رویا
 
یه زیبا    نگاشو    چه آروم    به موجا    می دوزه 
یه عاشق    بی ساحل    چه تنها    تو دریا     می سوزه
 
 
ایام به کام وشاد باشین
هیچ غمی هم تو دلتون نداشته باشین
Upgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 
 
 

 

 

تو رفته اي ومن خسته سخت مي گريم
 
تمام قلب تو از بغض و كينه كمرنگ است
 
به خاطر تو شكستم نگاه كن بر من
 
كه بي تو زندگيم وحشيانه بي رنگ است
 
تو رفته اي و من خسته باز جا ماندم
 
به زير ظلمت آوار سرد خاطره ها
 
بگو به من كه چه سودي ز اشك من ببري
 
و از شكستن چشمان گرم پنجره ها
 
تو رفته اي به اميد ستاره اي بهتر
 
و من ستاره تنها به پا نشسته تو
 
 
بگو به من كه كدامين فرشته اي شايد
 
دري شگفت گشايد به قلب خسته تو
 
...و آخرين سخنم با تو حرف آخر نيست
 
هنوز هم تو عزيزي هموز من عاشق
 
هنوز منتظرم گر چه قلب من خاليست
 
به هر چه سد شده در راه من شدم فائق
 
تقديم به عزيزترينم
كسي كه بهانه اي شده براي گفتن من ،براي گفتن هر شعر
                                              و
                                                 هر حرف
                                                     و
                                                        هر آهنگي
                   ( تقديم به كسي كه مثل هيچكس نيست)
                                              
Your angel
+ نوشته شده در  یکشنبه 17 اردیبهشت1385ساعت 16:22  توسط وحید | 
 
 
دير زمانيست كه شعرهاي من ديگر سپيد نيست ... سپيد را سياه كردن از آن منست و نگاه ناتمام از تو ..... دل سپردن از منست و برف شدن و باريدن از تو ...... صدا از منست و سكوت از تو و انتظار .... چه سهمگين است انتظار كسي يا چيزي را كشيدن كه حتي نمي داني كيست يا چيست ؟‌! از كدام در وارد مي شود و از كدام جاده سر مي رسد ؟ ... تنها سپري كردن ايام به اميد واهي يك طليعه ،‌يك اشعه ،‌يك دريچه ... اكنون كه در غايت خستگي به اين احساس رسيده ام با تو جاودانه تريد زمزمه مي كنم : خداوندگار من ! اي خالق هستي بخش جاودان جاودانه خواه !‌آغوشت را باز كن كه روح بيقرار من تشنه آرام يافتن است و هيچ لعبده اي مرا سرگرم نمي كند جز خيال و اوهام كه به تباهي مي كشاندم ... خدايا در گرداب ساكت فراموشي گرفتار سايه هاي وهم گشته ام بي حضور « هيچ كس » حتي ! پريشاني روزها وشبهاي من بيش از گذشته روح فرسوده مرا شلاق مي زند .. كجاست دشت زيبايي كه نشانش مي دهند ؟ كجاست پله هاي آساني و كجا رفت دست ماندگار دوست ...
 
 

 

فدای اون  چشمون  پر  از  امید  و عشقت
همدم من تو  بودی   تو   روزای  بی کسی
  توشادی و تو غصه   تو  عمق  دلواپسی
عکس قشنگت  حالا  کنار  من  تو  قاب
نوشتت ُ  یادمه   واسم   طلای  ناب
میخوام اینو  قاب کنم  بذارمش تو موزه
تا که همه ببینن دوستی با تو  چه  خوبه
هرگز  یادم نمیره خوبی هایی که کردی
برای خنده  من  چه خنده هایی  کردی
درسته که همیشه من غرق فکرام بودم
اما به جون خودم کلی خاطر خوات بودم
اگه یه  روزی مد شد  آهنگ  بی وفایی
ولی تو فراموش نکنی لحظه  آشنایی
چه نقش نازی داشتی تو قصه زندگیم
فدای اون  وجودت  بودی برام  بهترین
آدمای بی ریا  خیلی  کمن   تو دنیا
یا اوج آسمونن یا پشت ماه یا دریا
اما   نبودی بین کهکشون و  ستاره
من تو رو پیدا کردم بذار بکن محاله
تو هفت آسمونم مثل تو پیدا نمیشه
میخوام بگم پیشم بمون ولی نگو نمیشه
 
 
 
 
        
 
+ نوشته شده در  یکشنبه 17 اردیبهشت1385ساعت 16:15  توسط وحید | 

گاه كه به اطرافم مي انديشم به سادگي ولي سنگين درمي يابم كه چه اندازه گذشت و گذشتن سخت شده است ! چه خوب بود اگر همگي به اين توافق رسيده بوديم كه يا بگذر يا همان لحظه پاسخ بده هر چند خشونت بار .... و گهگاه به خود مي گويم كه « چه سخت است غريبانه گريستن ميان لبخندهاي دروغين .......» كاشكي كلام مي توانست دايره فكر مرا كالبدشكافي كند .... چه ساده غريب شده ايم و چه ساده فاصله ها به تصاعد رسيده اند .... مراقب باش پلها را يكي يكي شكستن كار ساده ايست ......ماندن و ايستادن و دوست داشتن و صبور ماندن ساده نيست و در اين ميان دوست داشته شدن و محبوب ماندن از همه چيز سخت تر است ... خيلي وقتها شده است كه پشت شوخي كه به روزگار دارم با خود فكر كرده ام آدمها مثل كرم ابريشم تنها سفيد و قهوه‌اي را ديده اند و بسياري مصرانه با همين دو رنگ عمر خود را سر مي كنند .... تنها پروانه ها رنگهاي هزار رنگ رنگين كمان شهرام عشق و ابديت را مي نوشند ....  چه خوبست پروانه شدن .... كاشكي دستت را دراز مي كردي تا من هم پروانه شوم ........

 

سکوت تنهایی ام را بشکن
 

سکوت تنهایــــــــــی ام را تو بشکن :  با زمزمه هات
با ترانه هات، با هیــاهوی خنده هات،با آوای کلمــــات،
با گرمای دستات،با نور دیدگانت،با هیاهوی شادی هات
بشکــــــن و خورد کن سکوت تنهایی ام را .
بگــــــــذار انعکاس آن چیزی با شد جز تنهایی..........
بگــــــــذار آن بر گشت تو باشی............

 

نگاه
 
ندانسته عاشق شدم،دانسته گریه کردم ودانسته درون
خود شکستم.
 نگاهم سراسر اشتیاق بود،
نگاهم حاکی از تپیدن قلبم بود،
نگاهم لبا لب،نیاز بود،
نگاهم شِکوه از تنهایی بود،
نگاهش...........
نگاهش خنده بود،
نگاهش شیطنت بود،
نگاهش بی مهری بود،
نگاهش شکستن قلبم بود،
نگاهش ردِ نگاهم بود.
 

+ نوشته شده در  یکشنبه 17 اردیبهشت1385ساعت 15:55  توسط وحید | 
Butterfly tree
 
پری ناز کوچولو
 
پری ناز کوچولو   رفتی خونم شده ویرون   دلم از بی کسی خون   نمی تونه که بخونه
 
حرفای نگفته مونده   ولی دل باید بدونه   اون که رفته دیگه رفته  نمی خواد دیگه بمونه
 
نمی خوام که باز بیایی   اون چشاتو من ببینم   خاطرات باز جون بگیرن   باز دوباره من بمیرم
 
نمی خوام که باز بیایی   توی تاریکیم بسوزی   آخه حیف تو عزیزم   که با من با من بمونی
 
عزیزم سرت سلامت   هر جا رفتی هر جا هستی   برو که دنیا دو روز   قلب تو هیچ وقت نسوزه
 
نازنین اینو نخوندم   که تو رو گریون ببینم   الهی برات بمیرم   اشکتو هیچ وقت نبینم
 
عزیزم اینو می خونم   که دلم آروم بگیره   آخه طفلکی میسوزه   طفلکی بی تو میسوزه
 
پری ناز کوچولو   نگو قسمتم همین بود   نگو سرنوشت نوشته   سهم من از تو همین بود
 
عزیزم غمت نباشه    برو که روبرو نور    برو ما تنها می شینیم    باسه ی عشقت می میریم
 
 Beating Heart 
تقدیم به کسی که با دنیا عوضش نمی کنم
از معبود عشق می خوام که هیچ وقت
پریشون و چشای نازت
اشک آلود نباشه
 یادت نره
دوست دارم
بیشتر از دیروز
کمتر از فردا
 Beating Heart 
عاشق بی صدا
 

(For my love (SH 

Where moonbeams fall

هر كه  رفت ....
 
پاره ای از دل ما را باخود برد ....
 
اما اوکه با ماست ....
 
اوکه نرفته است ....
 
از اوبپرسید ....
 
که چه میکند با دل ما
 

 

 
گل عزیز است غنیمت شمارش صحبت  که به باغ آمد از این راه واز آن راه خواهد شد





 
معنی دوستت دارم یعنی چه؟
د ) : داشتن تو ، حتی برای لحظه ای ، به تمام عمر بی کسی ام)
می ارزد . همچون دیوانه ای که لحظه ای داشتن را در تمام رویاهایش باور می کند .
( و ) : وابسته ی تپش های قلب عاشقت هستم که به روح ساکن من حیات می بخشد .
( س ) : سرسپرده ی برق نگاه توام ، لحظه ای که مرا در آغوش گرمت میهمان کنی .
( ت ) : تک ستاره ی شبهای بی فانوسم شدی روزی که از خدا تکه ای نور طلب کردم .
( ت ) : تپش های قلبم در گرو عشق توست که در رگهای زندگیم جاریست .
( د ) : دوری از تو را باور ندارم ، حتی در رویا ، که من ذره ای از وجود عاشقت گشته ام .
( ا ) : آرام دل بیقرار و عاشقم در چشمان روشن تو موج می زند ، وقتی به دریای نا آرام اشکهایم می نگری .
( ر ) : راز مرگ دلتنگی هایم ، روزیست که دستان گرم تو پناه دستان سرد و بی نصيبم باشد .
( م ) : مهتاب می سوزد ، تا ابد ، در آتش عشقت . که درد را به جان خریده است در بازار عاشقی



 
فكر ميكنيد از شش ميليارد انسان
روي كره ي زمين چند نفر معني دوست داشتن را مي دونند
 

+ نوشته شده در  شنبه 16 اردیبهشت1385ساعت 17:12  توسط وحید | 
    Upgrade your email with 1000's of emoticon icons
رفتنت را ديدم
تو به من خنديدي
آتش برق نگاهت دل من آتش زد
و مرا در پس يک بغض غريب
در ميان برهوتي تاريک
پشت يک خاطره سرد و تهي
با دلي سنگ رهايم کردي
و تو بي آنکه نگاهي بکني به دل خسته و آزرده من
رفتنت را ديدم
تا به آنجا که نگاهم سو داشت
و تو در آخر اين قصه تلخ محو شدي
باورم نيست که ديگر رفتي
اشک من بدرقه راهت باد
 
        Upgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
می نويسم آری من می نويسم
از عشق برايت حرف می زنم
تا تو باور کنی چقدر دوستت دارم
عشق را معنا می کنم
تا تو بفهمی معنای عشق من تويی
من زندگی ميکنم تا تو بدانی برای تو زنده ام ای تمام زندگيم!
 

                                                        Upgrade your email with 1000's of emoticon icons

+ نوشته شده در  شنبه 16 اردیبهشت1385ساعت 17:5  توسط وحید | 
 

عشق حقیقی هیچ گاه یکنواخت و آرام پیش نمی رود.
وقتی تو هستی تمامی جهان با تو است، و وقتی تو نیستی فقط درماندگی و غم با من است.
شب خوش ای دوست زیبای من، عشق تو همیشه پایدار خواهد بود، تا پایان زندگی زیبایت.
هیچ نشانه ای از عشق لطیف تر از این بوسه ی مهربانانه نبوده است.
اگر نوای موسیقی عشق را سیراب می کند؛ پس بنواز.
به همه عشق بورز، به تعداد کمی اعتماد کن و به هیچ کس بدی نکن.
عشق آرام بخش است، بسان آفتاب پس از آفتاب.
عشقم را در برابر عشق تو و دستم را در دست تو می نهم.
جویبار آرام عشق همیشه با طراوت و تازه می ماند.
عشق آتشین داشته باش به او که باید تا مدت ها از او دور باشی.
آه، تا چه حد این بهار عشق به زیبایی گریزنده ی یک روز فروردین شباهت دارد.
آه، ای روح عشق، چه چابک و با طراوتی!
ای زیبا، عشق من به تو و رای اندیشه هاست.
به همه عشق بورز، به تعداد کمی اعتماد کن و به هیچ کس بدی نکن.
این همان جذبه و شور عشق است.
تمامی آنچه در او دیدم پاک و زیبا بود.
بر گونه ی تو این بوسه ی پر حرارت را می نهم، چونان مهری از پایداری عشقم.
آنان که عشق خود را آشکار نکنند. معشوق نخواهند بود.
آن هنگام که تو از من جدا می شوی غم در وجودم خانه می کند و شادی مرا ترک می گوید.
عشقی که آن را می یابیم خوب است ولی آن عشقی که خود بیاید بهتر است.


 
© آمدن
 
                        

یک روز که با امدنت

زمین را گلباران کردی

می دانستی دلم لرزید

شوق دیدارت در ان شب ها

خواب را از چشمانم زودود

افسانه ای شد دیدارت

کاش افسانه واقعیت می شد

دل تنگ شده...

 کاش زمان رسیدن می رسید

 

یه داستان کوتاه تقدیم به تو که عاشقی !!!
MySpace Layouts
روزي روزگاري در جزيره اي زيبا تمام حواس زندگي مي كردند شادي ، غـــم ، غرور ، عشق و... روزي خبر رسيد كه به زودي جزيره به زير آب خواهد رفت پس همه ساكـنــيــن جزيره قايقهايشا ن را مرمت نموده و جزيره را ترك كردند اما عشق مايل بـــــود تا آخرين لحظه باقي بماند چرا كه او عاشق جزيره بود وقتي جزيره به زير آب فرو مي رفت عشق از ثروت كه با قايقي با شكوه جزيره را ترك ميكرد كمك خواست و به او گفت : آيا ميتوانم با تو همسفر شوم.
 
ثروت گفت : خير نمي تواني من مقدار زيادي طلا و نقره داخل قايــــقــــم دارم و ديگر جايي براي تو وجود ندارد. پس عشق از غرور كه با يك كرجي زيبا راهي مكان امني بود كمك خواست ، عشق گفت: لطفا كمك كن و مرا با خود ببر غرور گفت : نميتوانم ، تمام بدنت خيس و كثيف شده و قايق مرا كثيف ميكني . غم در نزديكي عشق بود پس عشق به او گفت اجازه بده تا من با تو بيايم . غم با صدايي حزن آلود گفت: آه عشق من خيلي ناراحتم و احتياج دارم تا تنها باشم.
 
پس عشق اين بار به سراغ شادي رفت و او را صدا زد اما او آنقدر غرق در شادي و هيجان بود كه حتي صداي عشق را نيز نشنيد. ناگهان صدايي مسن گفت: بيا عشق من تو را خواهم برد . عشق آنقدر خوشحال شده بود كه كه حتي فراموش كرد نام ياريگرش را بپرسد و سريع خود را داخل قايق او انداخت و جزيره را ترك كرد وقتي به خشكي رسيدند پيرمرد به راه خود رقت و عشق تازه متوجه شد كه چقدر به پيرمرد بدهكار است چرا كه او جان عشق را نجات داده بود .
 
عشق از علم پرسيد : او كه بود ؟علم پاسخ داد : او زمان است . عشق گفت : زمان؟ اما چرا به من كمك كرد؟ علم لبخندي خردمندانه زد و گفت : زيرا تنها زمان قادر به درك عظمت عشق است...
                                             Myspace layouts 

 

+ نوشته شده در  شنبه 16 اردیبهشت1385ساعت 17:3  توسط وحید | 
 
 

مي نشستم خسته در بستر
خيره در چشمان روياها
زورق انديشه ام , آرام
مي گذشت از مرز دنياها
روزها رفتند و من ديگر
خود نمي دانم كدامينم
آن من سرسخت مغرورم
يا مغلوب ديرينم ؟
بگذرم گر از سر پيمان
مي كشد اين غم دگر بارم
مي نشينم شايد او آيد
عاقبت روزي به ديدارم
Upgrade your email with 1000's of emoticon icons

 

Upgrade your email with 1000's of emoticon
 icons Upgrade your email
 with 1000's of emoticon iconsUpgrade your email with 1000's of emoticon iconsUpgrade your email with 1000's of emoticon icons

 
از دوست داشتن گفتم ازمن بيزار شدي . ازعشق گفتم از من متنفر شدي . از ماندن گفتم ازمن دور شدي تو اي دوست بيا به من بياموز چگونه دوست داشتن را . بياموز معني عشق را وهميشه دركنارم بمانUpgrade your email with 1000's of emoticon icons
 
 

 Upgrade your email with 1000's of emoticon iconsUpgrade your email with
 1000's of emoticon iconsUpgrade your email with 1000's of emoticon iconsUpgrade your email
 with 1000's of emoticon icons


نيمه شب صورتم را به خدا خواهم كرد
ازخدا خواهش ديدار تو را خواهم كرد
تا جان دارم و درسينه نفس
به تو